پرونده‌‌‌ای برای آلخاندرو گونزالس ایناریتو

, , ۸ دیدگاه

درد فقط این نیست که روزگار قهرمانان سرآمده، و یا آوار خستگی و بیهودگی بر شانه توده‌ی انسان‌های یک‌شکل بی‌آرمان و میان‌مایه نشسته. بلای بزرگ‌تر این است که حتی در قلمرو دانش و هنر هم (بگو همان دل‌خوشی‌های انسان برای گریز از بطالت و انکار مرگ) به‌ندرت چیزی می‌تواند شگفت‌زده‌مان ‌کند یا دریچه‌ای تازه برای نگریستن پیش چشم بگذارد… و ایناریتو یکی از همان اندک هنرمندانی است که در این آخرالزمان کش‌دار ابدی توانسته‌اند با آفریده‌های‌شان مرزهای آفرینش و روایتگری را جابه‌جا کنند و دایره‌ی خیال و مکاشفه را وسعتی بیش‌تر ببخشند.

به گمانم ایناریتو مهم‌ترین پدیده‌ی سینما در دهه‌ی آغازین قرن بیست‌ویکم است؛ نه‌فقط به خاطر تعریف تازه‌ای که از قصه‌گویی به دست داد و تصادم و تقاطع روایت‌ها را نه به شکلی فرمالیستی که هم‌چون یک جهان‌بینی منطبق بر سرشت زندگی سرسام‌زده‌ی این دوران به کار گرفت. مهم‌تر از آن وجه قصه‌گویانه، نگاه جهان‌وطن او (بدون درافتادن به چپ‌گرایی بزرگانی چون ژان‌لوک گدار) به دنیایی است که روزبه‌روز حصارش تنگ‌تر می‌شود. ناسازواری غریبی در میان است: همان چیزهایی که پیوندهای انسانی را به ارتباطات مجازی تقلیل می‌دهند؛ در سطحی کلان، پیوندی از جنس دیگر (و باز هم انسانی) میان مردمان سرزمین‌های محصور در مرزبندی‌‌ها برمی‌سازند و تقدیر بشر را همنوا و یکپارچه می‌کنند؛ گیرم به سوی یک ویرانی مطلق.

نگاه مشفقانه و پیامبروار ایناریتو به زندگی و تقدیر بشر، و گوشه‌ی چشمش به ورای این ساحت محسوس و معقول در این روزگار معناگریز، البته در کنار درکی ژرف و استادانه از ماهیت و قابلیت سینما، راز افسون و اثرگذاری فیلم‌های اوست.

این پرونده پاسداشتی است برای این هنرمند بزرگ؛ به مناسبت زادروزش که بی‌تردید برای سینما رخداد فرخنده‌ای بوده.

(رضا کاظمی)

مطالب این پرونده

نگاهی به سینمای آلخاندرو گونزالس ایناریتـــو (بهمن شیرمحمد)

مصاحبه‌ با آلخاندرو گونزالس ایناریتـــو (ترجمه: رضا جمالی ـ زمان صادقی)

بازیگری در فیلم‌های ایناریتـــو (فرناز خزاعی)

نگاهی به «عشق سگی» (بهنام شریفی)

نگاهی به «۲۱گرم» (میلاد دارایی)

بابل؛ نگاهی به تفسیر سینمایی ایناریتو از یک اسطوره (ایمان زینعلی)

نقد تصویری ذیبا / بیوتیفول (شاهد طاهری)

چندرسانه‌ای (شامل آرشیو تصویر و موسیقی متن)

 

۸ دیدگاه

  1. اسماعیل

    ۰۵/۲۵/۱۳۹۱, ۰۵:۵۸ ب.ظ

    سلام.آقا می خواستم یه تشکر اساسی ازتون بکنم برای چنین پرونده محشری.به نظر من که توی سن و رده خودش خیلی حرف داره برا گفتن(قابل توجه اونا که فکر می کردن بعد از جدایی نادر..ببخشید اشتباه شد!جدایی از آریاگا کارش تمومه). من که دلم نیومده بخونمش چون تموم میشه! فعلا” کل ش رو save می کنم تا سر فرصت بشینم و حظ ش رو ببرم.به امید اون روز…خیلی حرف زدم ببخشید.

    پاسخ
  2. فرهاد ریاضی

    ۰۵/۲۵/۱۳۹۱, ۰۷:۵۹ ب.ظ

    بسیار بسیار عالی
    دست همه ی عزیزان درد نکنه
    انشاالله همیشه با همین امید و بیشتر از اون از زیبایی ها برای ما بگید
    باز هم تشکر می کنم از این پرونده ی بزرگ

    پاسخ
  3. آرش

    ۰۹/۲۰/۱۳۹۱, ۰۱:۴۹ ق.ظ

    سلام و خسته نباشید.. واقعا عالی بود استفاده کردیم.. در حد خودش خیلی کامل و جالب بود..بازم از این کارا بکنید

    پاسخ

ارسال دیدگاه

(*) لازم، ایمیل شما منتشر نخواهد شد