پنج سکانس برتر سال ۲۰۱۰

, , ۱ دیدگاه

امسال سال پرباری برای سینمای دنیا بود. در این بین فیلم‌هایی چون شبکه‌ی اجتماعی (دیوید فینچر)، تلقین (کریستوفر نولان) و داستان اسباب‌بازی‌های ۳ (لی آنکریچ) حتی قابلیت این را دارند که از حد عنوان بهترین فیلم‌های سال فراتر بروند و به فیلم‌هایی تعیین‌کننده در سینمای دنیا تبدیل شوند. شبکه‌ی اجتماعی تا به امروز نزدیک‌ترین و درست‌ترین تصویر سینما از عصر اینترنت را ارائه داده است، تلقین مرز‌های سینما را با آن ایده و فیلم‌نامه درخشانش گسترش داده و داستان اسباب‌بازی‌های ۳ ثابت کرده که یکی از مومنانه‌ترین و تاثیرگذار‌ترین فیلم‌های تاریخ سینما می‌تواند انیمیشنی باشد که شخصیت‌های اصلی‌اش یک مشت اسباب بازی هستند. به این سه فیلم اضافه کنید فیلم‌های آخر دو استاد بزرگ سینما، مارتین اسکورسیزی و رومن پولانسکی را. فیلم‌های درخشانی که هر دو مورد بی‌توجهی کامل اعضای آکادمی اسکار قرار گرفتند، جزیره‌ی شاتر و نویسنده‌ی پشت پرده. در این مطلب نگاهی کوتاه به پنج سکانس برتر از پنج فیلم بالا خواهیم داشت.

تلقین

کاب (لئوناردو دی‌کاپریو) بعد از این‌که موفق می‌شود سایتو (کن واتانابه) را از برزخی که در آن اسیر شده نجات دهد در هواپیما چشم باز می‌کند، صدای مهمان‌دار را می‌شنویم که می‌گوید «هوله‌ی گرم می‌خواهید قربان؟». نگاه‌های رد و بدل شده میان کاب و آرتور (جوزف گوردون لویت)، آریادنی (الن پیج) و سایتو وقتی با موسیقی هوش‌ربای هاینس زیمر (از مهم‌ترین دستاورد‌های امسال سینمای دنیا) همراه می‌شود حس غریبی را به وجود می‌آورد که مو به تن مخاطب سیخ می‌کند، مخاطبی که قبل از این همراه شخصیت‌ها لحظات پر تعلیقی را در لایه‌های مختلف رویا تجربه کرده بود. حالا کاب اجازه‌ی بازگشت به خانه را دارد.

نویسنده‌ی پشت پرده

یک نویسنده (ایوان مک‌گرگور) ناخواسته سرنوشتش به سیاست و معادلات پشت پرده آن گره می‌خورد و همین باعث می‌شود زیر چرخ دنده‌های قدرت له شود. نویسنده که تا قبل از سکانس پایانی توانسته بود مانند یک روح نظاره‌گر اتفاقات مهمی باشد ولی آسیبی جدی نبیند در سکانس پایانی درست بعد از این‌که پی به رازی مهم و هولناک می‌برد کشته می‌شود. لحظه‌ای که یادداشت نویسنده در حال دست به دست شدن است تا به روث (اولیویا ویلیامز) برسد از لحظات پرتعلیق و درخشان فیلم آخر رومن پولانسکی است. نویسنده که حالا مفتخر از پی بردن به راز، مهمانی را ترک می‌کند توسط ماشینی زیر گرفته می‌شود. پرداخت این صحنه، و در واقع نشان ندان چگونه کشته شدن، دقیقا مانند شخصیت بدون نام نویسنده است، بدون تاکید، مانند یک روح. حالا دیگر نویسنده‌ای در کار نیست و راز هم‌چنان نهان. نویسنده قربانی بیش از اندازه نزدیک شدنش به حقیقت شد. به تصویر کشیدن کاغذ‌های رمان که حالا به وسیله باد در خیابان پخش شده‌اند بهترین ایده برای پایان دادن به این تریلر دیدنی رومن پولانسکی بود.

شبکه‌ی اجتماعی

بعد از خلق فیس بوک مارک زاکربرگ (جسی آیزنبرگ) خیلی اتفاقی دوست دختر سابقش، اریکا (رونی مارا)، را در یک رستوران می‌بیند. مارک سراغ اریکا می‌رود و از او می‌خواهد چند لحظه تنها به حرف‌هایش گوش دهد. اما اریکا او را به خاطر رفتارش در گذشته سرزنش می‌کند. رفتار اریکا دوباره مارک را در شرایط ویژه‌ای قرار می‌دهد، واکنش او به این سرخوردگی چیست؟ مارک به ادواردو (اندرو گارفیلد) می‌گوید «باید گسترشش بدیم». و این چنین فیس بوک در میان دانشگاه‌های دیگری نیز گسترش پیدا می‌کند. شبکه اجتماعی به زیبایی چگونگی خلق و گسترش فیس بوک را از دل اتفاقات و حوادثی که برای خالق‌اش رخ می‌دهد به تصویر می‌کشد. واکنش مارک به عدم برقراری ارتباط با دختر مورد علاقه‌اش منجر به خلق سایتی می‌شود که دنیای ارتباطات را کاملا تحت تاثیر خود قرار می‌دهد.

جزیره‌ی شاتر

«کدام یکی بدتره، زندگی مثل یک هیولا و یا مردن مانند مرد خوب؟» این‌ آخرین جمله‌ای است که تدی (لئوناردو دی‌کاپریو) می‌گوید و بعد به استقبال مرگ می‌رود. تلاش‌های دکتر کاولی (بن کینگزلی) و دکتر شیهان (مارک روفالو) نتیجه نداد و تدی توانست فردیت و اعتقادش را حفظ کند، اعتقادی که برای حفظ اش حتی از مرگ هم هراسی ندارد. قدم‌های تدی به سوی فانوس دریایی یکی از بهترین پایان بندی‌های فیلم‌های مارتین اسکورسیزی را رقم زده است. حفظ فردیت مهم‌ترین عامل رستگاری است.

داستان اسباب‌بازی‌های ۳

اسباب‌بازی‌ها وقتی می‌بینند که دیگر راهی برای فرار ندارند دست به دست هم می‌دهند و آماده رویارویی با آتش می‌شوند. اما ناگهان معجزه رخ می‌دهد و از آسمان چنگکی می‌آید و نجاتشان می‌دهد. کمتر فیلمی در این چند سال اخیر بوده که این‌چنین ایمان، امید و با هم بودن را به تصویر بکشد. و هنر پیکسار هم در همین است، لحظاتی را در کارتون‌هایش خلق می‌کند که کمتر فیلمی می‌تواند به گرد پایشان برسد. داستان اسباب‌بازی‌های ۳ آخرین قسمت یکی از بهترین سه‌گانه‌های تاریخ سینماست.

 

یک دیدگاه

ارسال دیدگاه

(*) لازم، ایمیل شما منتشر نخواهد شد