به بهانه‌ی نمایش قهوه‌ی تلخ در شبکه‌ی خانگی

, , ۱ دیدگاه

گمان نمی‌کنم کسی باشد که سریال‌‌های طنز تلویزیونی مهران مدیری را ندیده باشد و خاطرات خوشی را از آن‌ها در ذهن نداشته باشد. کار‌های مدیری از برنامه‌‌های میان پرده‌ای مثل ساعت خوش سال ۷۳  شروع شد و با سریال‌‌هایی مانند پلاک ۱۴ و پاورچین و نقطه چین ادامه یافت و بعد با کار‌های مشخص و چارچوب دارتری  همچون جایزه‌ی بزرگ، شب‌‌های برره، باغ مظفر و مرد هزار چهره به اوج خود رسید. 

مدیری پیش از این‌‌ها به عنوان بازیگر در نقش‌‌های جدی هم ظاهر می‌شد مثل مجموعه‌ی «باغ گیلاس» که نقش  شخصیتی به اسم «محسن» را در آن بازی کرد که کاراکتری جدی و نسبتا تلخ بود. همین‌طور در فیلم سینمایی دیدار ساخته‌ی محمدرضا هنرمند نیز در نقش یک رزمنده‌ی جنگ ظاهر شد که عاشق دختری مسیحی (مینا لاکانی) می‌شود و از عهده‌ی آن نقش‌‌ها هم نسبتا خوب بر آمد. علاوه بر تلویزیون در سال  ۱۳۸۲  فیلم سینمایی توکیو بدون توقف نیز با بازی او روی پرده‌ی سینما‌ها  رفت که فروش نسبتا بالایی داشت و مورد استقبال مخاطبان قرار گرفت.

در سال‌‌های اخیر مجموعه‌‌های طنز مدیری با جدیت بیشتری دنبال شد و نقد‌‌های بسیاری روی کار‌های او نوشته شد و خیلی‌‌ها سریال‌‌های او را در سطح بالاتر و بهتری نسبت به دیگر برنامه‌‌ها و مجموعه‌‌های مشابه در تلویزیون قلمداد کردند. او در کار‌هایش از بازیگر‌‌های مختلف طنز استفاده کرد و حتی به معرفی و شناخته شدن بسیاری از آن‌ها در این عرصه کمک کرد. حسن دیگر کار‌های او توجه به متن و استفاده از نویسنده‌‌های بسیار خوبی بود که طنزشان از حالت کلیشه‌ای فاصله گرفته بود و  خیلی از شوخی‌‌ها  نه صرفا هجو که بعضا انتفاد‌هایی اجتماعی قلمداد شد که همین گشایشی  بود برای بالا بردن سلیقه ی مخاطب ایرانی  نسبت به طنز و سریال‌‌های خنده‌دار.

حالا مدیری با سریال تازه‌ی خود “قهوه تلخ”  این‌بار نه در تلویزیون که در شبکه‌ی نمایش خانگی مهمان خانه‌‌های ما شده است.

مدیری که از هفته‌ی پیش اولین سری سریال خود را وارد بازار کرده، در اولین نسخه، خود به صورت مستقیم با مخاطبش به صحبت نشست و حرف‌‌هایی زد که سال‌ها از زبان مسئولین و هنرمندان می‌شنویم و اگر چه تلخ است اما هنوز امید است که موثر افتد و حداقل تلاشی است که هر هنرمندی برای حفظ حقوق کار خود می‌تواند انجام دهد. مدیری با همان لحن طنز آلود همیشگی خود  از بیننده‌ی سریالش درخواست کرد: “جان من…جان من این کار را، نه  کپی کنید و نه کپی آن را بخرید.”

مدیری توضیح داد که با خرید بسته‌‌های اریژینال کار هم از کیفیت بالای آن برخوردار خواهید شد و هم با این کار یک محصول فرهنگی را با رفتار انسانی خود حمایت می‌کنید.

قهوه‌ی تلخ یک سریال کمدی تاریخی ست که به گفته‌ی عوامل  آن حدود ۳۵ بازیگر اصلی دارد و سیامک انصاری مثل گذشته نقش اول کار را بر عهده دارد او این‌إبار نقش یک استاد رشته‌ی تاریخ را بازی می‌کند که به دلیل مشکلات مالی و بیکاری تصمیم می‌گیرد به ولایت خود بازگردد و  در کنار پدرش به کار تراشکاری مشغول شود، که در همین حین با خانم جوانی که دانشجوی تاریخ است آشنا شده و پی به ابهاماتی در کتب تاریخی می‌برد و …

از همین قسمت‌‌های ابتدایی سریال مشخص است که برای این کار زحمت بسیار کشیده شده، طراحی لباس و گریم و طراحی صحنه بسیار حرفه‌ای‌ است و داستان نیز با پتانسیل بالایی که دارد به خوبی می‌تواند مخاطب را  به سمت خود جذب کند. تیتراژ اول قهوه ی تلخ نیز از نمونه نقاط عطف و جالب توجه این سریال است که مانند شب‌‌های برره خود مدیری خواننده‌ی آن است و  یکی از تصنیف‌‌های اصیل ایرانی به نام امشب شب مهتابه را خوانده  که  از سروده‌‌های علی اکبر شیدا شاعر و تصنیف سرای بزرگ ایران است.

هر چند که این سریال اگر در تلویزیون امکان پخش پیدا می‌کرد مسلما با استقبال بیشتری روبه رو می‌شد و احتمال به وجود آمدن بازار سیاه و مشکلات قاچاق و پخش سی دی‌‌ها را نیز در پی نداشت اما هنوز هم می‌توان به موفقیتش به همین شکل پخش به صورت نمایش خانگی امیدوار بود و شاید کیفیت بالای کار مدیری بتواند سلیقه‌ی مخاطب را چنان بالا ببرد که راه را برای تولید سریال‌‌ها و فیلم‌‌هایی با کیفیت بسیار بالاتر از چیزی که تا به امروز دیدیم در شبکه‌ی نمایش خانگی باز کند.

 

 

یک دیدگاه

  1. هادی

    ۰۷/۰۲/۱۳۸۹, ۱۰:۱۳ ق.ظ

    این سریال زیاد راضی کننده نیست اما امیدوارم فروش خوبی داشته باشه تا تلویزیون کمی احساس خطر کنه و فکری به حال تولیداتش کنه

    پاسخ

ارسال دیدگاه

(*) لازم، ایمیل شما منتشر نخواهد شد