مروری بر پدیده ویدیو آرت

, , ۳ دیدگاه

 

ویدئوآرت چیست؟

   

ویدئو آرت اسمی است بعد از ویدئو تیپ(Video tape)آمده است.یعنی بعد از به وجود آمدن فیلم های ویدئو و معمولا برای فیلم هایی در سال های اخیر استفاده می شود.اما با وجود آشکار بودن شباهت  ویدئوآرت یک فیلم نیست.یکی از تفاوت های میان ویدئوآرت و فیلم این است که ویدئوآرت مجبور است که به خیلی از قرارداد های موجود در فیلم های سینمایی اعتماد نکند و آنها را کنار بگذارد.

در ویدئوآرت معمولا بازیگر استخدام نمی شود  ممکن است دیالوگی وجود نداشته باشد  ممکن است که داستانی در آن تشخیص داده نشود و یا حتی یک برنامه از پیش  تایین شده ای نباشد و یا همچون فیلم های سینمایی و انیمیشن ها سرگرم کننده و مفرح نباشد اما می توان گفت زیر مجموعه ای تعریف نشده و حتی ممکن است درهم و برهم از آن باشد. همانطور که یک فیلم کوتاه می تواند اینچنین باشد واین امتیاز مهمی است.

شاید ساده ترین وخیلی قابل فهم تعریف کردن این تفاوت در این است که گفته می شود سینما یک هدف آجل در پذیرایی بیننده است و ویدئوآرت نیازی به این کار ندارد .

پیتر کمپوس (Peter Campus)ویدئوآرت را به منظور خیلی تغییر دادن یک جستوجوی ساده که به سر حد متوسط آن رسیده باشد می دانست و جووان جوناس (Joan Jonas) ویدئوآرت را به سختگیری یک حمله به صحنه های ساکت و ساکن می دانست .

 

تاریخ ویدئوآرت      

                     

ویدئوآرت اغلب به شروع کار نام جون پایک(Nam June Paik) نسبت داده می شود. زمانی که او از سونی پرتاپک (Sony Portapak) جدید استفاده کرد که در پاییز سال ۱۹۶۵ در نیویورک انجام گرفته بود. در آن زمان او در کافه ای شروع به ساخت فیلمی کرد که به تولد ویدئوآرت منجر شد.

هنرمند فرانسوی فرد فاستر(Fred Foster) نیز در سال ۱۹۶۷ از سونی پرتاپک استفاده کرد . در آن سال سونی پرتاپک مدل ویدئو روور(Video Rover) که تازه به بازار آمده بود و تا قبل از آن این دستگاه در دسترس هنرمندان نبود و تنها جون پایک به طور آزمایشی از آن استفاده کرده بود . اما گفته می شود پیش از جون پایک و فرد فاستر ویدئوآرت های زیرزمینی با تفکری سینمایی شروع به کارکرده بود و البته فرد فاستر هم در سال ۱۹۵۹ ولف وستل(Wolf Wostell ) را در تلوزیون نشان داده بود که آن هم به نوعی ویدئوآرت بود و به عنوان اثری به نام او به ثبت رسیده بود .

با اختراع سونی پرتاپک  تکنولوژی ساخت تصاویر متحرک بصورت قابل دسترس شده بود و مشکل هنرمندان را از بین برد . این دستگاه با فیلم های هشت وشانزده میلیمتری کار می کرد . اما این دستگاه توانایی نشان دادن حرکت به عقب فیلم را نداشت در حالی که تکنولوژی ویدئو تیپ قبلا این کار را انجام می داد . در نتیجه هنرمندان مدل های جدیدی را تقاضا کردند که همواره امکان در دسترس بودن را دارا باشد و هم نقاط ضعف مدل اول را برطرف کرده باشد .   

 

***

 

گرچه ویدئوآرت همچنان ادامه دارد  اما این کار به دو نوع نشان داده می شود  یکی به صورت single-channel و دیگری Installation . در single channel  کارها خیلی بسته و ایده ها تحت قواعد و قوانین تلویزیونی صورت می گیرد و پروژه و یا برنامه به صورت یک تصویر تنها ست  اما در کارهای Installation ویدئو گرفتار یک محیط است .

افراد جدی و صاحب نظر سازندگان ویدئوآرت را جداگانه معرفی می کنند . اما خیلی ها را با    رسانه هایی قدیمی تر مثل مجسمه سازی دسته بندی می کنند . ویدئوهای چیدمان ها امروزه خیلی عادی شده اند و خیلی وقت ها با رسانه ها ی دیگر ترکیب می شوند و گاهی هم در طبقه خاص گنجانده می شوند که این بهترین نوع چیدمان و اجراء (Performance) است .

همزمان مقاله دادن ها کمک زیادی به تولید آن خواهد کرد .

در چهار راه انضباط  چیدمان (Installation ) معماری (Architecture) طراحی (Design ) حجم و مجسمه سازی (Sculpture) هنر دیجیتال(Degital Art ) و… سندیست از جریانی هنری در رویه ای به هم پیوسته .

خیلی از هنر مندان در سال ۱۹۹۰ با ویدئو کار کردند و به ساخته شدن ویدئو هایی متاثر از چیدمان منجر شد. به عنوان مثال چند روش جدید هم در ویدئوآرت پدید آمد که کاملا اجرایی دیجیتالی را شامل می شد . محیطی که بدون هیچ دوربینی ساخته می شد و ویدئویی که واکنش های بازدید کننده ها و نهضت ها را به دنبال خود می کشید . همچنین اینترنت یکی از مصرف کننده های اصلی ویدئوآرت شد که باعث شد ویدئوآرت در جهان پهناور وب و در مکانی دوردست هم کاربرد پیدا کند .

در بین دهه های ۶۰ تا ۸۰ هنرمندان بزرگی همچون اندی وارهول (Andy Warhol) پیتر کمپوس (Peter Campus) بروس نئومن (Bruce Nauman) ویتو اکنسی (Vito Acconci) کریس بوردن (Chris Burden) لاول دارلینگ (Lowell Darling) دنیس اپنهیم (Dennis Oppenheim)

ریچارد سرا (Richard Serra) تری فاکس (Terry Fox) ویلیام وگمن (William Wegman)

تام ماریونی (Tom Marioni) و… به ساخت ویدئوآرت پرداختند .

اما از معروف ترین هنرمندانی که امروزه آثار خوبی در ویدئوآرت دارند می توان به : شاون ویلسون (Shawn Wilson) استرالیایی و داگلاس گوردن(Douglas Gorden) اسکاتلندی و گیلیان ویرینگ (Gillian Wearing) انگلیسی و گری هیل (Gary Hill) و ماری لوسیر (Mary Lucier) سوئیسی و اگریکولا – دی – کلونه (Agricola-de-Cologne) آلمانی نام برد .

 

 

توضیح :

دستگاه فیلم برداری قابل حمل و نقل پرتاپک در سال ۱۹۶۵ ساخته و در سال ۱۹۶۷ روانه بازار شد.

اولین آن سونی مدل DV-2400 ویدئو روور بود . (نوشته شده در A History of Camcorders )   

 

 

 

 

 

 

توضیحات عکس ها ( با بردن ماوس روی هر عکس شماره ان را خواهید دید)

۱٫ جولیو پائولینی / ستایش هومر ۱۹۷۱ / چیدمان ۳۲ عکس همراه با نوار صدا / استودیو مارکونی
۲٫آندراس گورسکی / میدان تایمز ۱۹۹۷ / ترکیب رسانه ها
۳٫کورس / کارگاه آبی ۱۹۹۶ / ویدئوهای متعامل در دوقسمت / محیط اول موکت و آوازهای معرفی کننده ، محیط دوم موکت متعامل و کورس / ۹ ویدئو پروژکتور
۴٫بیل ویولا / خواب منطق ۱۹۸۸ / چیدمان ویدئویی / سه ویدئو
۵٫بیل ویولا / فرستاده ۱۹۹۶ / چیدمان ویدئو و صدا / موزه گوگنهایم ، نیویورک
۶٫نام جون پایک / چیدمان ۲۰۰۰ / موزه گوگنهایم نیویورک
۷٫ماتیو بارنی / کریمستر ۱۹۹۵ / مرکز هنری وین
۸٫ ویتو اکونچی / آهنگ اصلی / ویدئوی ساکن / ۳۳ دقیقه سیاه و سفید همراه با صدا
۹٫مونا حاتوم / بدن بیگانه ۱۹۹۴ / چیدمان / موزه ملی هنر مدرن پاریس
۱۰٫رالف هوتر / سیاه روی طلا ۱۹۹۳ / چوب ، شیشه ، ورق و برگ طلا
۱۱٫ الیا کاباکوف / غرفه قرمز / از منظر چیدمان ۱۹۹۳ / بینال ونیز / ایتالیا
۱۲٫ جوزف بویز / اجرا در ۷ نمایشگاه ۱۹۷۲ / گالری تیت لندن

 

۳ دیدگاه

  1. sahar

    ۱۲/۲۶/۱۳۸۹, ۰۱:۱۵ ب.ظ

    مرسی از مطلبی که گذاشتید.خیلی به دردم خورد..من میخواستم بدونم ویدئو ارت با مینیمال آرت میتونه ارتباطی داشته بشه؟

    پاسخ

ارسال دیدگاه

(*) لازم، ایمیل شما منتشر نخواهد شد