آرشیو ماهانه برای مهر ۱۳۹۲

اندر حکایت هشت سال گفتمان عدالت‌محور…

, , بدون دیدگاه

هشت سال گفتمان عدالت در دولت نهم و دهم برای هر دسته و گروهی که محقق شد دست‌کم نتیجه‌ی درخشانی برای سینما و مطبوعات سینمایی نداشت. در هشت سالی که گذشت فضای سینما آبستن تنش بود. خاطره‌ها را که مرور می‌کنم نخستین بلوا که حالا بسیار حقیر و بی‌دلیل به نظر می‌رسد مربوط به سنتوری داریوش مهرجویی و آن همه حرف و حدیث…

خواندن نوشته →

درباره‌ی «دختر پسرنما» ساخته‌ی سلین شاما

, , بدون دیدگاه

… اثری که در اوج سادگی پر از پرسش و فلسفه، و در اوج ملاحت سرشار از ظرافت است؛ اثری به غایت «صادقانه» که احساسات پرتنش یک زندگی منحصر به فرد را به تصویر می‌کشد. صداقتِ کم‌نظیر فیلم، لحن‌اش را متفاوت و منحصر به فرد می‌گرداند. فیلم از سؤالات بی‌پاسخی پرده برمی‌دارد که ذهن هر مخاطبی را به چالش می‌کشد…

خواندن نوشته →

نگاهی به «کلاس هنرپیشگی» ساخته‌ی علیرضا داوودنژاد

, , بدون دیدگاه

احساس تنفر و انزجار از بی‌اخلاقی‌های بین این خانواده به حدی می‌رسد که نمی‌دانی چه کنی و تمام این مدت وقایع را از زاویه‌ی دوربینی که از دور روابط را زیرنظر دارد می‌بینیم؛ از دید یک ناظر بیرونی. اما مگر این‌ها صجنه‌های آشنایی برایمان نیستند؟!.. درست است. این وضعیت خود ماست. این وضعیت اخلاق و فرهنگ ماست که به پرتگاه سقوط رسیده است. ما در واقع از رفتار خودمان متنفریم!

خواندن نوشته →

به بهانه‌ی اکران «گذشته»ی فرهادی

, , ۲ دیدگاه

پرداختن به موضوع زنان به عنوان نیمی از جامعه‌ی انسانی دغدغه‌ای است که بسیاری از فیلم‌سازان را با خود درگیر کرده است. در سینمای ما نیز مسئله‌ی زنان از زوایای دید متفاوت مورد استفاده‌ی تماتیک و فرمالیستی قرار گرفته است. از نگاه‌های شعارگونه و شبه‌فمینیستی برخی از کارگردانان عموماً زن گرفته تا نگاه‌های ساختارگرایانه‌تر و عمیق‌تر کارگردانانی مانند بهرام بیضایی… اما

خواندن نوشته →

‌نگاهی به حال‌وروز این روزهای سینمای مستند ایران

, , بدون دیدگاه

در آستانه‌ی پشت سر گذاشتن دورانی هستیم که برای سینمای مستند اصلا خوشایند نبود. کاش سکان‎داران بعدی سینمای مستند نیازها و دردها و نقاط ضعف و قوت این سینما را بشناسند و بدانند که مستندسازان، کارمندان آن‌ها نیستند و نخواهند با قدرت و امکانی که در اختیار دارند، ایدئولوژی و خواسته‌هایشان را تسری دهند. به تضارب آراء و اختلاف سلیقه‌ها احترام بگذارند و قصد شبیه‎سازی و یکسان‎سازی ایده‌ها را منطبق بر تمایلات‌شان نداشته باشند…

خواندن نوشته →

دل‌نوشته‌ای برای علیرضا داوودنژاد

, , ۸ دیدگاه

یکی از اولین تصاویری که از بودن در جمع خانواده از بچگی یادم میاد، تصویر جمعه‌عصری بود که در اهواز ، تو خونه مون نشسته بودیم و شبکه ۱، فیلمی به اسم «نیاز» پخش می‌کرد. تصویر خیلی مبهم و ناواضحی از اون روز تو ذهنمه. اون لحظه از فیلم یادم میاد که اون دو جوانی که به دنبال کار بودند به پارکی رفتند و برای کنار زدن دیگری و تصاحب اون کار، همدیگه رو زدند…

خواندن نوشته →

به بهانه‌ی «روز سینما»

, , بدون دیدگاه

منصفانه اگر درباره سینمای ایران بخواهیم به قضاوت بنشینیم نمی‌توانیم کمتر از نمره قبولی به آن بدهیم. همه‌جای دنیا قصه از همین قرار است. مگر در کشورهای دیگر با آن همه امکانات و دست‌و‌بالِ باز،…

خواندن نوشته →

نیم‌نگاهی به «مثل یک عاشق» ساخته‌ی عباس کیارستمی

, , بدون دیدگاه

مثل یک عاشق فیلم جدید عباس کیارستمی‌ست و چه انگیزه‌ای بهتر از نام برازنده‌ی سازنده‌ی مثل یک عاشق برای تماشای آن؟ عباس کیارستمی فیلم‌سازی مؤلف و هنرمندی والامقام. مثل یک عاشق هم‌چون دیگر آثار این…

خواندن نوشته →