آرشیو ماهانه برای دی ۱۳۹۰

به بهانه‌ی ورود شبانه‌روز به شبکه‌ی نمایش خانگی

, , ۲ دیدگاه

علیمحمدی و بنکدار همان‎طور که در اولین فیلم بلند خود شبانه و مستندها و فیلم‎های کوتاه‎شان نشان داده‎اند، تسلط و چیره‎دستی تحسین‎برانگیزی در قاب‎بندی‎ها و ترکیب‎بندی‎ها دارند و از تمامی واسطه‎های بیانیِ ممکن اعم از طراحی صحنه و لباس، بازیگری، نورپردازی، موسیقی، حرکت دوربین و تدوین، و در یک کلام هر آنچه که در یک میزانسن سینمایی باید تحت کنترل کارگردان باشد، بهره می‎برند تا فضایی بیافرینند که دربردارنده‌ی دغدغه‎ها و نگرانی‎های انسان معاصر شهری و طبقه‌ی متوسط جامعه ایرانی باشد.

خواندن نوشته →

نگاهی تازه به یه حبه قند رضا میرکریمی

, , ۲ دیدگاه

یه حبه قند مثل هر فیلم مهمی توانست مخاطبانش را به دو گروه موافق و مخالف سرسخت تبدیل کند. طبیعی است که چنین صف‌کشی‌هایی تنها زمانی به وجود می‌آید که با اثری سنجیده و فکرشده مواجه باشیم که به مخاطبانش امکان بی‌تفاوت ماندن را نمی‌دهد. اما آیا این مهم بودن را باید با خوب بودن یک اثر هنری مترادف دانست؟ برای پاسخ به این پرسش ابتدا باید اثر را از زیر سایه سنگین مجموعه اتفاقات و حاشیه‌های اطراف آن‌ بیرون کشید.

خواندن نوشته →

نگاهی دیگر به نیمه‌شب در پاریس

, , ۳ دیدگاه

برای نویسنده‌ای که خلق داستان از مسیر تخیل میسر است چه چیزی ارزشمند‌تر از این می‌تواند باشد که آرزوی خیالی‌اش را به واقعی‌ترین شکل ممکن بیابد؟ چه اینکه شاید هر داستانی برگرفته از واقعیت باشد اما بدون تردید محصول تخیل نویسنده‌اش است.

خواندن نوشته →

نگاهی به سریال وضعیت سفید

, , ۶ دیدگاه

حمید نعمت‌الله در یکی از گفت‌وگوهایی که میانه‌های پخش سریال با او انجام شده بود، گفته بود که فضاسازی و شخصیت‌پردازی برای او مهم‌تر از داستان‌سرایی‌ست (نقل به مضمون). و کیست که نداند در مدیومی چون تلویزیون با مخاطبان فراوان و گوناگون، قصه‌گویی حرف اول را می‌زند. نعمت‌الله اما این ریسک بزرگ را انجام داد و از آن موفق بیرون آمد.

خواندن نوشته →

یادداشتی بر معضل ساخته‌ی ران هاوارد

, , بدون دیدگاه

رک باشیم! البته که با فیلم مهمی روبه‌رو نیستیم. خود فیلم هم چنین قصدی ندارد. به این نوع نگرش داستانی و بسط و گسترش پیرنگ موضوعی در قالب داستان هم از مناظر مختلف می‌توان نقدهای منسجم و صحیحی وارد کرد. اما جراتی که ران هاوارد از خود نشان می‌دهد و در درجه‌ی اول نیز به چشم می‌آید، قابل ستایش است.

خواندن نوشته →