آرشیو ماهانه برای مرداد ۱۳۹۰

نگاهی به این‌جا بدون من

, , ۲۱ دیدگاه

این‌جا بدون من سرگذشت انسان‌هایی‌ست تنها که برای پر شدن خلاءهای موجود در زندگی، به نیروی توان‌گر خیال پناه می‌جویند. یلدا، دخترکی که برای راه رفتن نیازمند استفاده از عصاست و نگاه سنگین دیگران باعث ایجاد اضطرابی همیشگی در او شده است، به ندرت پا از خانه بیرون می گذارد و همدم تنهایی او مجموعه‌ای‌ست از یک باغ‌وحش شیشه‌ای

خواندن نوشته →

نگاهی به این‌جا بدون من ساخته‌ی بهرام توکلی

, , ۲ دیدگاه

این‌جا بدون من در فضایی ذهنی آغاز می‌شود. احسان در شب، بر روی صندلی‌های سخت اتوبوس نشسته است و زندگی خود را از نظر می‌گذراند. عنوان‌بندی آغازین فیلم، موجزترین و کامل‌ترین تصویر را از فیلم به ما ارائه می‌دهد : میزی با چهار صندلی. اما این خانواده که سه نفر بود؟ پس صندلی خالی از انتظار برای آمدن شخصی دیگر خبر می‌دهد.

خواندن نوشته →

مرور «تو یک غریبه‌ی سبزه‌‌روی قدبلند را ملاقات خواهی کرد»

, , بدون دیدگاه

هنر اصلی وودی آلن در «تو یک غریبه‌ی…» در این است که توانسته تعادل ظریفی بین میزان نمایش آدم‌های پرشمار فیلمش ایجاد کند و بدون بزرگ‌نمایی برای نمایش وجوه مختلف شخصیت‌ها، به‌اندازه راجع به‌شان به تماشاگر اطلاعات بدهد و در موقع لزوم از آن اطلاعات استفاده کند.

خواندن نوشته →

جستاری زیباشناختی به هفتگانه‌ی هری پاتر – بخش نخست

, , ۱ دیدگاه

این حالت‌های خواب بیداری در هری ‌پاتر به‌نوعی با قطار «نه و سه چهارم» تداعی می‌شوند. شاگردان و جادوگران در بیرون سکوی «نه و سه چهارم» باید قانون رازداری جادوگری را حفظ کنند اما در سکو این قانون تا حدودی شکسته می‌شود ـ شخص در چرخه‌های خواب و بیداری، به‌نوعی تصاویری کوژ و فرّار می‌بیند تا به خواب عمیقتر یا مراحل دیگر خواب فرو رود (هاگواترز)

خواندن نوشته →

نگاهی به انیمیشن رنگو ساخته‌‌ی گور وربینسکی

, , ۱ دیدگاه

در میان خیل عظیم انیمشین‌های استودیویی سالیان اخیر سینمای آمریکا، ساخته‌ی جدید سازنده‌ی سه‌گانه‌ی دزدان دریایی کارائیب، غنیمتی‌ست به‌شدت نوآور و پیش‌رو که طیفی تعریف‌شده از مخاطبین با سن‌های معین را در بر نمی‌گیرد. رنگو یک ادای دین تمام‌عیار است به دوران طلایی سینمای وسترن (چه از نوع کلاسیک و چه وسترن اسپاگتی)

خواندن نوشته →

گزارشی از پنجمین جشنواره‌ی فیلم خوزستان

, , ۱۱ دیدگاه

این جشنواره در سه بخش و به‌همراه آثاری پرشمار شروع به کار کرد. بخش مستند : ۶۶ اثر، داستانی : ۶۸ اثر و تجربی و پویانمایی ۶۷ اثر. این جشنواره که در دو سینمای بهمن و ساحل اهواز برگزار شد، مثل تمام رویدادهای فرهنگی کشور، دارای حواشی و بی‌نظمی‌های پرشماری بود.

خواندن نوشته →

نگاهی به ماه ساخته‌ی دانکن جونز

, , بدون دیدگاه

«ماه» داستان فضانوردی به نام سم (سم راکول) را روایت می‌کند که همراه با یک ربات (با صدای کوین اسپیسی) در یک ایستگاه فضایی در ماه زندگی می‌کند و ماموریتش فراهم کردن سوخت لازم برای تامین انرژی کره زمین است. فیلم در نگاه اول یادآور فیلم عظیم استنلی کوبریک، ۲۰۰۱: یک اودیسه فضایی (۱۹۶۸)، است

خواندن نوشته →

یادداشتی بر نمایش «گلن‌گری گلن‌راس» به کارگردانی پارسا پیروزفر

, , بدون دیدگاه

«گلن‌گری…» با وجود تصاویر تئاتری محدود و حجم دیالوگ‌های بالا، یا به کارگردانی مجرب نیاز داشت یا حضورِ مشاوری آگاه در کنار کارگردانی غیرمجرب. با شنیدنِ زمزمه‌ی اجرای «گلن گری….» توسط پیروزفر این‌که اجرای او چنگی به دل نخواهد زد، اتفاقی بود قابل پیش‌بینی.

خواندن نوشته →

نگاهی به سینمای جان کارپنتر

, , ۲ دیدگاه

اگر استفن کینگ در ادبیات عنوان «استاد وحشت» را به خود اختصاص داده، در سینما هم هستند صاحب‌نظرانی که معتقدند جان کارپنتر را باید «استاد سینمای وحشت» خواند. استاد سینمای وحشت عنوان قانع‌کننده‌ای به نظر می‌رسد چرا که جان کارپنتر در طول بیش از سی سال فیلم‌سازی نشان داده که فقط کارگردانی نیست که به لحاظ مضمونی و بصری در ژانر وحشت کار کرده باشد، بلکه او در واقع تجسمی از این ژانر است.

خواندن نوشته →

پدرخوانده و سیری در مفهوم قدرت

, , ۱ دیدگاه

آن‌چه پیش رو دارید چکیده‌ی پیراسته‌ای است از نخستین جلسه‌ی آنلاین بحث و گفت‌وگو درباره‌ی سینما که به پدرخوانده‌ی ۱ اختصاص داشت. محدودیت‌های ذاتی گفت‌وگوی آنلاین چند نفره که با توجه به سرعت و محدودیت اینترنت در کشور ما تشدید هم می‌شود، موجب شد برای شروع به همین مختصر بسنده کنیم. امیدواریم جلسه‌های بعدی کمیت و کیفیت بهتری داشته باشند؛ هرچند گمان می‌کنیم حاصل کار برای شروع بد نیست.

خواندن نوشته →

درباره‌ی انیمیشن شعبده‌باز

, , بدون دیدگاه

در میان انیمیشن‌های پرزرق‌وبرق و سه‌بعدی هالیوودی که البته خیلی‌هایشان دیدنی‌اند، تجربه‌ی تماشای انیمیشن ظریف و زیبای «شعبده‌باز» که فاقد همه‌ی جنبه‌های ظاهری همنوعانش در آمریکاست، بسیار لذتبخش است. «شعبده‌باز» براساس فیلمنامه‌ای از ژاک تاتی ساخته شده و سیلوین شومه‌ی فرانسوی با بازنویسیِ فیلمنامه‌ی تاتی آن را کارگردانی کرده است.

خواندن نوشته →

درباره‌ی فیلم تازه‌ی رشید بوشارب

, , بدون دیدگاه

رشید بوشارب فیلم‌ساز الجزایری‌الاصل، فیلم تازه‌اش را پیرامون مبارزات آزادی‌خواهانه مردم الجزایر بین سال‌های ۱۹۵۲ تا ۱۹۶۲ ساخته است. داستان سه برادر به نام‌های عبدالقادر، سعید و مسعود که هر یک به نحوی در شکل بخشیدن به مبارزات مسلحانه علیه استعمار فرانسه نقش دارند. سعید با کاروکاسبی‌ای که برای خود راه انداخته، برادرانش را در اداره‌ی یک سازمان مخفی حمایت مالی می‌کند و مسعود با تجربه‌ی حضور در میادین جنگ، حکم بازوی نظامی و عملیاتی این سازمان را پیدا می‌کند.

خواندن نوشته →

کوتاه درباره‌‌ی سریال ساختمان پزشکان

, , ۲ دیدگاه

تقریباٌ مولفه‌های اصلی این گونه‌ی نمایشی/تلویزیونی، یعنی کمدی موقعیت، در «ساختمان پزشکان» لحاظ شده و جز در مواردی که مثلاً قرار است دو داستان فرعی روایت‌های جانبی یک قسمت باشند و در نهایت ارتباط این خرده‌روایت‌ها در فصل نهایی که خارج از قاعده ارتباط دقیقی به یکدیگر نمی‌یابند.

خواندن نوشته →