آرشیو ماهانه برای تیر ۱۳۹۰

ادبیات در سینمای ایران

, , ۱ دیدگاه

ادبیات از جنس نگارش است و بخش قابل توجهی از سینما نیز محصول اجرا از روی نوشته‌ای به نام فیلم‌نامه. از این رو اشتراک سینما و ادبیات امری ذاتی و نه تحمیلی و عارضی است. پایه و قاعده‌ی درام‌‌نویسی هم در سینما و ادبیات شباهت‌ها و هم‌سانی‌های انکارناپذیری دارد. تفاوت اصلی این دو رسانه اغلب جایی نمود می‌یابد که ادبیات از ظرفیت‌ توصیفی واژه‌ها استفاده می‌کند و سینما ظرفیت بصری خود را به رخ می‌کشد. بیش‌تر وقت‌ها تلاش این رسانه‌ها برای تقلید ویژگی‌ ماهوی آن دیگری با ناکامی روبه‌رو شده است.

خواندن نوشته →

نگاهی به فیلم راه بازگشت ساخته‌ی پیتر ویر

, , ۳ دیدگاه

راه بازگشت بیش‌تر از آن‌که فیلمی ضدجنگ و آزادی‌خواهانه باشد، یک فیلم امپرسیونیستی تمام‌عیار است. تمام رخدادهای جاری در فیلم را به‌نوعی طبیعت رقم می‌زند؛ از همان برف ابتدایی فیلم به عنوان جایی برای پنهان شدن تا مارهای سمی اواخر فیلم. طبیعت در این‌جا نه به مثابه مانع بلکه پلی است بین اسارت و آزادی؛ خشونت و مهربانی. یانوش و دیگران در زیر آفتاب کویر می‌سوزند و در جایی دیگر تن سوخته‌ی خود را به آب زلال رودخانه می‌سپارند.

خواندن نوشته →

چرا جرم از نظر ایدئولوژیک یکی از کامل‌ترین فیلم‌های کیمیایی است؟

, , ۱ دیدگاه

به تدریج و با گذر زمان، نگاه کیمیایی به تحولات اطرافش پخته‌تر شد و بنابراین هر چه پیش رفتیم، نگاه ایدئولوژیک پشت آثار کیمیایی (فارغ از کیفیت آثار) دقیق‌تر شدند. اول از همه، تحولات درونی شخصیت‌ها نقش پررنگ‌تری پیدا کرد. حالا قهرمانان سینمای کیمیایی برای تأثیرگذاری بر محیط، به جای تأثیر گرفتن از دیگران، از وجود خود تأثیر می‌گرفتند.

خواندن نوشته →

تاثیر مدرنیته بر آثار صادق هدایت

, , ۳ دیدگاه

دسته‌ی اول شامل داستان‌های رئالیستی و انتقادی هدایت می‌شود و «طلب آمرزش» و «علویه خانم» از این جمله‌اند. در این سبکِ داستان‌های هدایت، قضاوتی در مورد شخصیت‌های داستان صورت نمی‌گیرد و این سبکْ داستان‌ها تا حدود زیادی از شخص، شخصیت و آرای هدایت فاصله دارند و نویسنده کوشیده با نگاهی واقع‌گرایانه به شخصیت‌های مخلوق خود بنگرد. در نتیجه این آثار نگارشی بوده و مدرن محسوب می‌شوند.

خواندن نوشته →

یادداشتی بر نمایش «بالاخره این زندگی مال کیه؟»

, , بدون دیدگاه

بالاخره این زندگی مال کیه؟ نوشته‌ی برایان کلارک، راوی زندگی یک استاد دانشگاه و هنرمند مجسمه‌ساز است که به‌علت تصادف شدیدی که داشته قطع نخاع شده و بدن او مانند یک تکه‌ گوشت، بی‌حرکت روی تخت بیمارستان افتاده است. او از این وضع خسته شده و تمام تلاش خود را می‌کند تا پزشکان با مرگ او موافقت کنند…

خواندن نوشته →

نگاهی به فیلم «در دنیایی بهتر»

, , ۱ دیدگاه

روند شکل‌گیری‌ رابطه الیاس و کریستین در فیلم با ظرافت شکل گرفته است. تشابه تاریخ تولد آن دو و نیز نحوه‌ی پرداخت نماهایی که این دو به همراه والدین‌شان در ماشین هستند، می‌تواند مؤید نوعی تطبیق قرار گیرد. در این نماها در حالی که الیاس در ماشین مادرش نشسته و مشغول گفت‌و‌گو با اوست، بدون اینکه اندازه‌ی نما تغییر کند، از صورت الیاس به صورت پدر کریستین قطع می‌شود که در ماشین دیگری کنار کریستین نشسته و این تمهید چند بار تکرار می‌شود.

خواندن نوشته →

خوانش انتقادی‌ «هستی شناسی تصویر عکاسی» بازن

, , بدون دیدگاه

«هستی‌شناسی تصویر عکاسی» یکی از مهم­ترین مقالات بازن به شمار می­رود که در آن برخی از عمده­ترین مفاهیمی را که در نحوه‌ی نگاه او به سینما و به ویژه رابطه­ی سینما با واقعیت جایگاه بنیادینی دارند، مطرح کرده است. مقاله­ی یادشده در وهله­ی نخست، در پی تشریح مختصات ویژه­ی عکاسی و سینما در ارتباط با تاریخچه­ی هنرهای تجسمی ­ست.

خواندن نوشته →

نقدی بر قصه‌ی پریا ساخته‌ی فریدون جیرانی

, , ۱ دیدگاه

بازگشتی به دوران خوب ملودرام. شاید اگر «قصه‌ی پریا» هیچ دستاوردی دیگر نداشت، همین یک امتیاز، این فیلم را سزاوار دیدن و توجه بیشتر می‌کرد. در سال‌هایی که ملودرام کم‌کم به ژانر فراموش شده‌ی سینمای ما تبدیل می‌شود، جیرانی به سراغ تخصص همیشگی‌ی خود یعنی داستان‌گویی‌ روان در قالب ملودرام رفته است؛

خواندن نوشته →

نگاهی به مستند «مینور، ماژور» علیرضا رسولی‌نژاد

, , بدون دیدگاه

«مینور ماژور»، مستند تجربی‌ی علیرضا رسولی‌نژاد، داستان راوی ناپیدا از یک گروه فیلمسازی ست که در حال پرسه‌زنی در فرم‌های مختلف شهری ست و تلاش می‌کند که تصویری از پیچیدگی‌های روابط انسانی را ارایه دهد. ناصر طهماسب راوی فیلم است و آنتونیو نگری (فیلسوف معاصر ایتالیایی)، دکتر موسی غنی‌نژاد (اقتصاد دان)، محمد قائد (نویسنده) و محمد تهامی‌نژاد (محقق تاریخ سینما) هم در فیلم حضور دارند.

خواندن نوشته →

دفترچه‌ی شعر خرداد ۹۰

, , ۱ دیدگاه

از این پس هرماه از میان شعرهای رسیده دفترچه‌‌‌ای از چند شعر را در قالب پی دی اف منتشر می‌کنیم. طبیعتا کسانی که تحمل انتظار طولانی برای نشر شعرشان را ندارند می‌توانند آن را برای سایت‌های دیگر بفرستند.

خواندن نوشته →

درباره‌ی «مرهم» داوودنژاد

, , ۱ دیدگاه

فیلم‌سازی در ژانر اجتماعی به راه رفتن روی لبه‌ی باریک شیروانی شبیه است. گاه ممکن است آن‌قدر شعارزده با مساله برخورد شود که دافعه بیافریند و گاه ممکن است فیلم‌ساز را از سوی دیگر شیروانی به حیاط سیاه‌نمایی پرت نماید. همیشه این دغدغه موجب می‌شود که با نگاهی تیزبینانه‌تر به آثاری که در این ژانر ساخته می‌شوند نگریسته شود. و البته کم نیستد آثاری که با نگاه موشکافانه‌ی‌ کارگردانان خویش تصویری منطبق بر واقعیت‌های موجود در جامعه‌شان ارائه دهند که نه شعارزده باشد نه سیاه.

خواندن نوشته →

نگاهی به فیلم جرم ساخته‌ی مسعود کیمیایی

, , ۲ دیدگاه

کیمیایی پس از سال‌ها قهرمانش را صاحب زن و زندگی کرده که خیلی‌ها عنوان می‌کنند باید آن را به فال نیک گرفت. اما بعید می‌دانم بین همه سکانس‌ها و اتفاقات جرم سکانس بسیار بد رستوران رفتن رضا و زن و بچه‌اش کسی را تحت تاثیر قرار داده باشد. این شاید یکی از بدترین روابط زن و شوهری‌ است که در سینمای ایران پرداخت شده و تماشاگر پی‌گیر سینمای کیمیایی را دل‌تنگ رابطه‌ی رضا و طلعت در فیلم ردپای گرگ می‌کند.

خواندن نوشته →

نگاهی به فیلم سالی دیگر ساخته‌ی مایک لی

, , بدون دیدگاه

تجربه غریبی نیست در فیلمی از مایک لی پس از شنیدن نغمه آرامش‌بخش گیتار تصویر آشنای زنی افسرده «ایملدا استانتن» را ببینیم که نمی‌داند چه زمانی را بیمار بوده؛ یک سال یا بیشتر؟ چیزی نمی‌گذرد که با تام و جری آشنا می‌شویم. خلل وتنش واژه‌ای غریب در زندگی این زوج تکنوکرات است. این حجم آرامش و ثباتی که گاه اغراق آمیز می‌نماید یک دم مخاطب را از هراس در افتادن آنها با واقعه‌ای هولناک رها نمی‌کند.

خواندن نوشته →

نگاهی به زیبا /بیوتیفول ساخته‌ی آلخاندرو گونزالس ایناریتو

, , بدون دیدگاه

زیبا فیلمی به شدت تاثیرگذار و گزنده است که بیننده را بعد از تماشایش تا مدتها رها نخواهد کرد. ایناریتو با شجاعت تمام، هرچیزی را که باعث شده بود آثار قبلی به خاطر شگردهای روایی مورد تحسین واقع شوند را کنار گذاشته و فیلمی ساخته که شدیدا ملموس و منقلب کننده‌است. فیلم تصویر چند زندگی تلخ و اندوه‌بار است که در مقابل نام فیلم که به عمد با غلط املایی نوشته شده، حسابی توی ذوق می‌زند.

خواندن نوشته →