آرشیو ماهانه برای اسفند ۱۳۸۹

یه حبه قند در گلوی تماشاگر

, , بدون دیدگاه

در لحظات اوج احساسی فیلم که شهاب حسینی قاطی می‌کند و توی سر و صورت خودش و بقیه و در و دیوار می‌زند و آدم می‌خواهد های‌های بزند زیر گریه، عده‌ای شروع کردند به تشویق و کف و سوت و هرچه که فرهادی عزیز فضایی بغض‌آور! رشته بود، در اولین دیدار فیلم و آن لحظه‌ی خاص، تبدیل به پنبه شد.

خواندن نوشته →

مروری بر فیلم‌های جشنواره‌ی فجر ۲۹

, , بدون دیدگاه

از کارگردان محبوبم مهرجویی حسابی مایوس شده بودم و نگران این بودم که نکند استاد کیمیایی هم مایوسم کند. اما این گونه نبود. جرم اثری درخور توجه است و بازگشت کیمیایی است به سینمای خود. با همان مولفه ها و انسانهای آشنا. داستان انسانهای فرودستی که گاه دستمال می شوند و آنقدر تنها که با خود حرف می زنند. پولاد کیمیایی در بهترین شکل ممکن خویش ظاهر شده و یک سر و گردن از پارتنر خویش حامد بهداد بالاتر است.

خواندن نوشته →

ریویوی راجرت ایبرت بر «شهامت واقعی» برادران کوئن

, , بدون دیدگاه

در شهامت واقعی برادران کوئن، جف بریجز نقشی را که جان وین در نسخه‌ی قدیمی بازی کرده، بازی نمی‌کند. او نقش جف بریجز را بازی می‌کند؛ یا بهتر است بگویم نقشی را که در نوول جاودانه‌ی ریچارد پورتیس نوشته شده بازی می‌کند. بسیاری از دیالوگ‌های کتاب هم عیناً به فیلم منتقل شده. بریجز کاریزمای ازلی و ابدی دوک‌ (لقب جان وین، مترجم) را ندارد. تعداد کمی از بازیگرها چنین منزلتی دارند. اما معتقدم در این فیلم، بریجز حضوری گرم و قدرتمند روی پرده دارد.

خواندن نوشته →

به پیشواز اسکار ۲۰۱۱

, , ۱ دیدگاه

بدون هیچ مقدمه‌ی پرطمطراقی، بدون هیچ فلسفه‌بافی و منطق‌پراکنی، من از بین این لیست بلندبالای نامزدهای اسکار دوست دارم این فیلم‌ها و اشخاص، مجسمه‌ی طلایی را به خانه ببرند. هر چقدر هم که مخالف و موافق باشیم با یکی از مهم‌ترین و قدیمی‌ترین کلونی‌های جایزه‌پراکنی سینمای جهان طرف هستیم. همین و بس!

خواندن نوشته →

شخصیت‌پردازی در فیلم تلقین از نگاه کریستین تامسون (بخش اول)

, , بدون دیدگاه

من درک نمی‌کنم که چرا ما باید از این‌که فیلم تلقین شخصیت‌های غنی و شفافی ندارد از فیلم لذت نبریم. این فیلم به‌وضوح فیلم معماگونه‌ای است که گره‌های پیچیده معمول در فیلم‌های تعقیب‌وگریز را به‌طور افراطی داراست. پذیرش فیلم به‌صورت جریان پیوسته‌ای از توضیحات بیانی می‌تواند تعداد مخاطبان ناامید از فیلم را کاهش دهد. در کل قانونی علیه این روش فیلم‌سازی وجود ندارد.

خواندن نوشته →

بهترین‌های جشنواره فیلم فجر ۲۹ از نگاه ما

, , بدون دیدگاه

امسال برخلاف سال‌های گذشته نظرسنجی درباره‌ی فیلم‌های جشنواره را به تعداد اندکی از دوستان و همکاران امروز و دیروز آدم‌برفی‌ها محدود کردیم که نتیجه‌اش همین فهرست جمع‌وجور و مختصر است که تنها برای خالی نبودن عریضه و به جا آوردن رسم این چند سال تقدیم حضورتان می‌شود. تصمیم گرفتیم از سیاهه‌نویسی دوری کنیم و از دوستان، فقط یک انتخاب در هر زمینه داشته باشیم. این هم یک جورش است.

خواندن نوشته →

ملکِ سلیمانِ نبی

, , ۲ دیدگاه

توضیح آدم‌برفی‌ها: این نوشته خیلی دیر به دست‌مان رسید و طبعا انتشارش پس از پایان اکران یک فیلم بی‌مناسبت است. اما از آن نوشته‌هایی است که می‌توان فارغ از هر مناسبتی خواند و خواندنش را به دوستان و همراهان آدم‌برفی‌ها پیشنهاد می‌کنیم.

خواندن نوشته →

ملکه‌ی زیبایی لی‌نین

, , بدون دیدگاه

نمایشنامه‌ی «ملکه‌ی زیبایی لی‌نِین» را که می‌خواندم، دوست داشتم چیزکی بنویسم درباره‌اش تا چند نفری هم ترغیب شوند و بروند به سراغِ این کتاب. پس تا اینجا بخشِ جدید «معرفی کتاب» نام داشت اما یادم آمد سرِ یکی از کلاس‌هایِ زبان متنی را می‌خواندم که نویسنده‌اش از عشق گفته بود، بهتر بگویم : مواردی را برشمرده بود و می‌گفت اگر چنین چیزهایی را از سر می‌گذرانید، بدانید که عاشق شده‌اید. یکی از آن موارد چنین چیزی بود : «به دنبالِ یک بهانه می‌گردید تا به معشوق‌تان زنگ بزنید». کسانی که تجربه‌ی عشق را از سر گذرانده‌اند به خوبی با بی‌تابی عاشق آشنایند : گاه و بی‌گاه، بی‌دلیل و با دلیل، می‌خواهند با کسی که دوستش دارند حرف بزنند، او را ببینند و زمان متوقف شود تا همین‌طور تا به ابد بنشینند به نظاره‌ی معشوق‌شان

خواندن نوشته →

نگاهی به قوی سیاه، فیلم دارن آرونوفسکی

, , بدون دیدگاه

فیلم جدید آرونوفسکی، “قوی سیاه” که در نسخه‌ای ۱۰۸ دقیقه‌ای روانه‌ی پرده‌ی سینماها شده است، تماماً نمود بیرونی جنگ درونی یک بازیگر باله، “نینا” است که رسیدن به اوج افتخار و بازی‌ در نقش قوی ملکه در باله ی “دریاچه‌ قو” اثر معروف “چایکوفسکی” را بر بلندای سن نمایش در سر می‌پروراند.

خواندن نوشته →

مروری بر فیلم‌های جشنواره‌ی فجر ۲۹

, , بدون دیدگاه

اگر رمان جسدهای شیشه‌ای را خوانده باشید بلافاصله متوجه شباهت قسمت‌های زیادی از فیلم به آن کتاب می‌شوید. البته کیمیایی همواره در فیلم‌هایش بیننده را به گذشته ارجاع داده اما ارجاعات جرم که فقط منحصر به جسدهای شیشه‌ای هم نیست بسیار زیاد است. از اسم آباجان تا کلاهی که روی روزنامه‌ها افتاده و دعوا در حمام و … . جرم فیلمی ‌است که برای مخالفان سرسخت و دشمنان قسم خورده‌ی فیلم‌ساز بسیار فیلم مطلوبی ‌است.

خواندن نوشته →

مروری بر فیلم‌های جشنواره‌ی فجر ۲۹

, , بدون دیدگاه

فیلمنامه‌ی پرتقال خونی اگر از ساده‌ترین روش‌هایی که سیدفیلد برای نگارش یک فیلمنامه‌ی خوب معرفی کرده است تبعیت می‌کرد، مطمئناً نقاط عطف، کنش‌ها، واکنش‌ها و همینطور تعلیق ناکارآمد آن سرجای خود قرار می‌گرفتند و پایان فیلمفارسی‌وار آن چیزی غیر از این می‌شد.

خواندن نوشته →

نگاهی به شبکه‌ی اجتماعی ساخته‌ی دیوید فینچر

, , بدون دیدگاه

فیلم شبکه اجتماعی که براساس برداشت‌ شخصی فینچر از فیس‌بوک و بخشی از کتاب «میلیاردر‌های تصادفی» نوشته‌ی «بن مزریک» و نیز مصاحبه‌های «ساوارین» یکی از بنیان‌گذاران فیس‌بوک ساخته شده است، در مراحل اولیه‌ی تولید به‌نظر می‌رسید که باید نقدی بر این پدیده اجتماعی باشد…اما حالا که محصول نهایی این پروسه و فیلم به مرحله‌ی اکران و عرضه رسیده است، مخاطب با فیلمی مواجه شده که نه‌تنها نقدی بر فیس‌بوک نیست، بلکه از این منظر بسیار اخته و خنثی است

خواندن نوشته →

مروری بر فیلم‌های جشنواره‌ی فجر ۲۹

, , بدون دیدگاه

هرچقدر تلاش می‌کنم که فیلم را با درباره الی مقایسه نکنم، شباهت های مضمونی و جزئیات کم اهمیت بحران سازی که در هردو فیلم شاهدشان هستیم، این مقایسه را ناگزیر می‌کنند. جدایی… به لحاظ قرارگیری شخصیتها در برزخ انتخاب و تصمیم‌گیری‌های دشوار شباهت‌های غیر قابل انکاری به درباره‌الی دارد اما با توجه به مؤلف بودن فرهادی و اینکه این‌بار موضوع را کمی گسترش داده و به دنیای شهرزیبا و داستان یک شهرش بازگشته این شباهت را نمی‌توان نقطه ضعف فیلم به حساب آورد.

خواندن نوشته →

مروری بر فیلم‌های جشنواره‌ی فجر ۲۹

, , بدون دیدگاه

فیلم از یک طرف دغدغه روشنفکری دارد و از طرف دیگر میخواهد پلشتی دنیای کاسبکارانه امروز را تصویر کند. اما در هیچکدام از دو حوزه موفق عمل نمیکند. قسمت عمده فیلم در یک خانه نیمه تاریک اتفاق می‌افتد که اصلا معلوم نیست چه منطق نوری در تصاویرش وجود دارد.

خواندن نوشته →

مروری بر فیلم‌های جشنواره‌ی فجر ۲۹

, , بدون دیدگاه

در جدایی… همانند الی، دروغ یکی از هزاران موضوع پیش‌برنده‌ی فیلم است. اما دروغ در جدایی… در مقایسه با الی باورپذیرتر است. فرهادی این‌بار با رودرروی هم قرار دادن دو خانواده، یکی از طبقه‌ی متوسط و دیگری از طبقه‌ی پایین جامعه، برشی از دو زندگی پر دغدغه، چه با پول و چه بی‌پول را نشانه رفته است.

خواندن نوشته →

مروری بر فیلم‌های جشنواره‌ی فجر ۲۹

, , ۲ دیدگاه

سعادت‌آباد به نظر نگارنده بهترین فیلم مازیارمیری و تا اینجا بهترین فیلم جشنواره است. اولین نکته ای که احتمالا بسیار از آن یاد خواهد شد تاثیر پذیری زیاد فیلم از درباره الی است. اما این تاثیرپذیری تنها در لایه ظاهری فیلم است و به لحاظ مفاهیم مطرح شده و عمق آنها تفاوتهای بنیادین با درباره الی دارد

خواندن نوشته →

مروری بر فیلم‌های جشنواره‌ی فجر ۲۹

, , بدون دیدگاه

چیزهایی… فیلمی در مورد سکوت ‌است. همانند راننده تاکسی روایتگر مقطعی از زندگی تکراری وملالت بار یک راننده تاکسی است. راننده‌ای تنها که همانند تراویس راننده تاکسی شب‌ها در خیابان‌ها پرسه می‌زند. خانه ای محقر دارد و همانند سامورایی ملویل که تنها همدمش پرنده اش بود، در اینجا همدم علی گربه اش است که احتمالا جلوه ای از بی وفایی‌هایی‌است که قبلا در موردش صورت گرفته.

خواندن نوشته →

نگاهی به «عصرجمعه» به بهانه‌ی اکران پس از پنج سال

, , بدون دیدگاه

تلاش فیلم برای واقع‌نمایی و رویکرد مستندگونه به بار نشسته است و می‌شود گفت که فیلم در ترسیم فضاهای زنانه و خلوت یک زن ایرانی موفق بوده است. با وجود محدودیت‌های بسیار، فیلمساز موفق شده یک آرایشگاه زنانه خانگی تصویر کند که طبیعی و واقعی بنظر می‌آید.

خواندن نوشته →