روزنوشت جشنواره فجر: یادداشت بر سه فیلم

حوالی اتوبان، طلا و مس، خاطره

سینا حبیبی

حوالی اتوبان

فقر و فحـشا …

یک درام اجتماعی دیگر … و البته یک فیلم خوب … اگر فیلم در ۲۰ دقیقه آخرش افت نمی کرد بی شک از بهترین ها می شد ولی با افت ناگهانی فیلم و از دست دادن ریتم خود که دیگر در فیلم های ایرانی طبیعی شده است ، فیلم به یک فیلم خوب تبدیل می شود که نکته مثبت هم کم ندارد .

خارج از دیالوگ‌های خوب ، سکانس‌های تکان دهنده ، شخصیت پردازی مناسب و البته فیلم برداری عالی و قاب هایی زیبا می‌توان به درونمایه خوب فیلم نامه هم اشاره کرد که کمک زیادی به بهتر شدن فیلم می‌کند .

فیلم نامه علاوه بر نگاه کردن به مسائل و مشکلات این روزهای کشور ، مثل فقر ، فحـشا و … به مسئله بازگشت هم اشاره می کند . این که هیچ کس نمی تواند از اصل خود فرار کند و فرار از آن خیلی چیزها را نابود می کند .

بازی بسیار خوب گلچهره سجادیه که سابقه بازی در تئاتر را نیز دارد ستودنی است.

در پایان می‌توان این فیلم را از شگفتی های جشنواره امسال دانست که با فیلم نامه ای پر و پیمان و اجرای خوب ساخته شده و به مخاطبش احترام می گذارد .

طلا و مس

خدا همیشه بیداره …

طلا و مس به کارگردانی همایون اسعدیان کارگردان پخته و سن و سال گذشته ای که حالا خوب فوت و فن سینما را آموخته و به خوبی فیلمش را از کلیشه ها دور نگاه می‌دارد و اثری یک دست و قابل اعتنا رو تحویل بیننده می دهد .

طلا و مس یک درام اجتماعی است که گاهی بیننده را می‌ خنداند و در پایان با گریه بدرقه اش می کند …

طلا و مس به راحتی می توانست اثری معمولی و کلیشه‌ای بدل شود ولی با ریزهکاری هایی چه در اجرا و چه در متن فیلم به خوبی از کلیشه ها می‌گریزد و اثری قابل اعتنا را شکی می‌دهد.

فیلم شعار نمی دهد ، داوری نمی کند ، تاکید نمی کند ، بزرگ نمایی نمی کند و این ها همه موجب می شود منتقدان از فیلم خوششان بیاید .

و از همه مهمتر فیلم یک نگار جواهریان پخته و حالا دیگر حرفه ای دارد که بعد از بازی خوبش در تنها دوبار زندگی می کنیم این جا بیننده را شوکه می کند .

فیلم در ایجاد سکانس های احساسی و تکان دهنده بسیار موفق است و در لحظاتی بسیار حساس شوک هایی عجیب را به بیننده وارد می کند .

از طلا و مس می توان به عنوان اثری یک دست و منسجم نام برد که بازی های خوبی دارد و از همه مهم تر در این دوران که پایان بندی فیلم ها در ایران بسیار ضعیف است پایانی زیبا و دلنشین دارد .