تازه‌ترین نوشته‌ها

مرور سریع چند فیلم مهم ۲۰۱۴

, , بدون دیدگاه

این‌ فهرست فیلم‌های سال ۲۰۱۴ میلادی‌ست؛ البته تا جایی که دیده‌ام. برخی‌شان مهم‌اند و برخی‌شان مهجور، برخی‌شان خوب‌اند و چندتایی هم بد. درهرحال، خیلی خلاصه، مختصر و مفید و فقط با چند کلمه، سعی کرده‌ام…

خواندن نوشته ←

بهترین فیلم‌های سال

, , بدون دیدگاه

۸- دو روز و یک شب منتقدان زیادی از سر بی‌حوصلگی کنارش نهادند و اظهارات ماریون کوتیار را خسته‌کننده و تکراری خواندند ولی این همان فیلمی‌ست که دو برادر پس از نوشتن مشق‌های درخشان خود،…

خواندن نوشته ←

چهار ناامیدکننده و یک متوسط!

, , بدون دیدگاه

اشاره: شاید بپرسید چرا این پنج فیلم؟ مطمئناً فیلم‌های دیگری هم هستند که مستحقِ قرار گرفتن در این فهرست‌اند؛ مثلاً پسرانگی (Boyhood)، تئوری همه‌چیز (The Theory of Everything)، دو روز، یک شب (Two Days, One…

خواندن نوشته ←

نگاهی به «گرگ وال استریت» اسکورسیزی

, , بدون دیدگاه

مارتین اسکورسیزی، همواره دغدغه به تصویر کشیدن و نقدِ جامعه و تاریخ معاصر آمریکا را داشته است. از این رو او اغلب سراغ داستان‌ها و سوژه‌هایی می‌رود که پتانسیل لازم برای طرح دیدگاه‌های جامعه‌شناسانه‌اش را…

خواندن نوشته ←

یادداشتی بر «فاکس‌کچر»

, , بدون دیدگاه

فاکس‌کچر (Foxcatcher)  بازیگران: استیو کارِل ـ چینینگ تاتوم ـ مارک روفالو و … فیلم‌نامه: ای. مکس فرای ـ دَن فوترمَن کارگردان: بِنِت میلر ۱۳۴ دقیقه؛ محصول آمریکا؛ سال ۲۰۱۴ ستاره ها: سه از پنج *…

خواندن نوشته ←

نگاهی به فیلم «آرایش غلیظ»

, , بدون دیدگاه

آرایش غلیظ فیلمی‌ست که مناسبات فرهنگی، عاطفی، شغلی و حتی فلسفی انسان را در جهان مدرن کندو کاو می‌کند و به ریشخند می‌گیرد. آخرین فیلم نعمت‌الله، پارودی‌وار به پیش می‌رود و می‌تازد. شمایل لادن (طناز…

خواندن نوشته ←

نگاهی به شیار ۱۴۳

, , بدون دیدگاه

پیش از پرداختن به ساختار و محتوای شیار ۱۴۳ نرگس آبیار یادآوری دو نکته را ضروری می‌دانم. نخست این‌که همیشه تلاش کرده ام در نگاهم به فیلم‌های سینمایی هر فیلم را یک پدیده مستقل از…

خواندن نوشته ←

نگاهی به فیلم «بردمن»

, , بدون دیدگاه

اما چرا ایناریتو برای تعریف این داستان، از چنین ساختاری استفاده کرده؟ او با حرکتِ سیالِ دوربینش کاری کرده که به بیننده توهم یک پلان/سکانسِ طولانیِ بدون کات دست بدهد و در عین حال، در همین حرکتِ به ظاهر یکنواخت و با زمانی واقعی، زمان داستان تغییر می کند. واقعاً نمی شد با یک دکوپاژ ساده‌تر، داستانِ از کار‌افتادگی ریگان را تعریف کرد که به هیچ رسیده است؟ شاید می‌شد اما مطمئناً به خوبی و انسجامِ این فیلم از آب در‌نمی‌آمد. اگر به اول نوشته برگردید، اشاره شد…

خواندن نوشته ←

عاشقانه‌های جشنواره سی‌‌وسوم فجر

, , بدون دیدگاه

جشنواره فیلم فجر طبق روال هر سالش ویترینی برای واکاوی چشم‌انداز یک‌ساله‌ی سینمای ایران است. از حال‌وهوایی که بر فیلم‌های حاضر در جشنواره حاکم است می‌توان ذائقه‌ی فیلم‌سازان در سال سینمایی ایران را سنجید. حضور…

خواندن نوشته ←

نگاهی به فیلم «فورس ماژور»

, , بدون دیدگاه

فیلم به‌خوبی جنسِ مرد و زن را می‌شناسد و با صحنه‌های جزئی و گاه طنزآمیز، دست‌شان را برای ما رو می‌کند، انگار ما را برای خودمان تفسیر می‌کند. یکی از بهترینِ این صحنه‌ها، جایی‌ست که توماس (که حالا بدونِ اِبا آمده تا به یادِ دورانِ مجردی، آزاد باشد و تفریح کند) همراه مت، در حالِ گوش دادن به ریتمِ یک موسیقی تند و خوردنِ نوشیدنی هستند که زنی بالای سرِ توماس می‌آید و پیامِ دوستش را به او می‌رساند که: توماس خوش‌تیپ‌ترین مردِ این مکان است.

خواندن نوشته ←

نگاهی به «ارسال یک آگهی تسلیت برای روزنامه»

, , بدون دیدگاه

ارسال یک آگهی تسلیت برای روزنامه نخستین فیلم بلند ابراهیم ابراهیمیان است. غالبا در مواجهه با فیلم اولی‌ها، آن‌قدر عیوب ریز و درشت می‌توان یافت که آسان‌ترین امر برای منتقد ‌ابی باشد و در این…

خواندن نوشته ←

نگاهی به «خواب زمستانی» نوری بیلگه جیلان

, , بدون دیدگاه

فیلم بیلگه جیلان یک برون‌ریزی از سر ناچاری‌ست. آدم‌های فیلمش راضی و خشنود نیستند. حتی حاج‌حمدی که سعی می‌کند یک مصلح قانع باشد، ابهام و بی‌ثمری را پیش روی‌اش می‌بیند. درمانده‌اند و در کشاکش التهابی…

خواندن نوشته ←

نگاهی به نارنگی‌ها ساخته‌ی زازا اوروشادزه

, , بدون دیدگاه

فرم رواییِ نارنگی‌ها (Tangerines) با قاعده‌ی تحولِ شخصیتِ محوری، بیگانه است. فیلم در همان یک سوم ابتدایی، عمده‌ی خصیصه‌ها و ویژگی‌های ظاهری و باطنیِ ایوو را عیان می‌سازد و پس از آن می‌کوشد تا تأثیرگذاریِ…

خواندن نوشته ←

چند تکه از جشنواره سی‌و‌سوم فجر

, , بدون دیدگاه

نگاه کلی به جشنواره‌ای که از نیمه به آن پیوستم نه منصفانه است و نه در ساحت عقلانیت فرهنگی می‌گنجد. اما همان شش روز پایانی جشنواره هم فقر داستانگویی و ضعف در روایت زیباشناسانه را نشان می‌داد. دست سینمای ما خالی است و بعضی از سینماگران ما باید درک کنند که سینما چیزی فراتر از تصاویر زیباست. بعضی دیگر هم بهتر است عطای این هنر صنعت را به لقایش ببخشند. در این بند از فیلمی نام نمی برم. اساسا در بندهای بعدی هم از فیلمهایی که دوست نداشتم نخواهم نوشت. دست‌کم تلاشم را خواهم کرد. عصبانی نیستم…عصبانی نیستم…

خواندن نوشته ←

نگاهی به «شب‌گرد» ساخته‌ی دَن گیلروی

, , بدون دیدگاه

اگر دیوید فینچر در «دختری که رفت/ دختر گم‌شده» نوکِ پیکانِ انتقادش به رسانه‌ها را در لفافی از داستانی هیچکاکی به خورد مخاطب می‌دهد، گیلروی در این فیلم، نوک پیکانش را زهرآلود می‌کند و مستقیم به قلب رسانه‌ای چون تلویزیون می‌زند. رسانه‌ای که در مسیری بده‌بستان‌گونه، خوراک هر‌ روزه‌ی میلیون‌ها آدمی را تهیه می‌کند که اتفاقاً هیچ هم بی‌گناه نیستند. آدم‌هایی که…

خواندن نوشته ←

نگاهی به فیلم «بابادوک»

, , بدون دیدگاه

بابادوک داستان هیولایی‌ست انسانی در مواجهه با خانواده‌ای دونفـره. مادر خانواده همسـرش را در راه بیمارستان و هنگام تولد پسرش از دست داده. زندگی بدون معشوق و همسر برای زن، مشکلات و اختلالات رفتاری پسـر،…

خواندن نوشته ←

«پیچش‌های پیرنگ» در فیلم‌های ۲۰۱۴ ؛ بخش نخست

, , بدون دیدگاه

و باز ماجرای مکرر «پیچش پیرنگ». معلوم نیست این پیچش‌های پیرنگ کِی می‌خواهند دست از سر سینما بردارند. هرچند (منصفانه اگر نگاه کنیم) نباید از نظر دور داشت که در بطن همین «پیچیدگی‌ها» چیزی نهفته…

خواندن نوشته ←

نگاهی به فیلم «بهشت، واقعیت دارد»

, , بدون دیدگاه

شکل فیلم‌نامه این‌جاست که نمی‌تواند بینِ این دو خطِ داستانی، توازن و تعادلِ درستی برقرار کند و به نتیجه برسد. هم‌چنان که تاد طی روندی غیرقابل‌قبول، همان‌طور که ذکرش رفت، از بالا به پایین می‌رسد، پسرش هم نه چندان باورپذیر از پایین به بالا می‌رود و داستان‌هایش را تعریف می‌کند.

خواندن نوشته ←