تازه‌ترین نوشته‌ها

نگاهی به «جاذبه»

, , بدون دیدگاه

بی‌تردید جاذبه را می‌توان از متفاوت‌ترین آثار سالیان اخیر سینمای آمریکا دانست؛ چرا که مناسبات و ارزش‌های انسانی را در قالب زیستنی کوتاه و موقت در محیطی نو برای‌مان بازتعریف می‌کند که ظاهراً با رهایی آدمی…

خواندن نوشته ←

چند نکته، برای نمایش فیلم‌ها با بهترین کیفیت ممکن

, , بدون دیدگاه

تماشای فیلم‌های «سینمایی» روی دستگاه‌ها و نمایشگرهای گوناگون خانگی، از ضرورت‌های ناگزیر زمانه‌ی ماست. در سال‌هایی نه چندان دور در خانه‌ها و یا مکان‌های خصوصی، فیلم‌ها را (با دستگاه‌ پخش و یا بدون آن‌) فقط…

خواندن نوشته ←

نگاهی به فیلم «آبادی» ساخته‌ی لی چانگ-دونگ

, , بدون دیدگاه

فیلم آبادی سومین فیلم بلند کارگردان کره‌ای لی چانگ-دونگ محصول ۲۰۰۲ است. این فیلم برای مون سو-ری، بازیگر نقش گونگ جو، جایزه‌ی بهترین بازیگر زن از جشنواره‌ی کن را به ارمغان آورد…

خواندن نوشته ←

پیرامونِ چیستیِ میزانسن در سینما

, , بدون دیدگاه

میزانسن از مناقشه‌برانگیزترین اصطلاح‌های سینمایی‌ست. برخی از تحلیل‌گران آن را به عناصرِ بصریِ درون قاب محدود می‌کنند؛ یعنی همه‌ی آن چیزهایی که در فیلم می‌بینیم منهای تدوین و فیلم‌برداری. بعضی‌ها نه، عناصر صوتی‌ای چون صدای…

خواندن نوشته ←

نگاهی به «وینسنت مقدس»

, , بدون دیدگاه

وینسنت مقدس بر اساس فرمولی مکرر و الگویی کلیشه‌ای در سینمای هالیوود ساخته شده است که نمونه‌ی درخشان این الگو  را در گرن تورینو کلینت ایستوود شاهد بودیم: شکل‌گیری رابطه‌ی پدر و پسری بین شخصیت‌هایی…

خواندن نوشته ←

نگاهی به «زن طلایی»

, , بدون دیدگاه

فیلم در این‌باره حرف می‌زند که گذشته‌ی ما بخشی از خودِ ماست و ما را شکل می‌دهد. بدونِ گذشته، هویتی وجود نخواهد داشت. آدل، به عنوان پیرزنی سردوگرم چشیده، این را خوب می‌داند. او در پی زنده نگه داشتن خاطراتِ بچگی‌اش است. خاطراتی که با جنگ و جهل و نازیسم و ضدیهودی‌گری آمیخته است…

خواندن نوشته ←

نگاهی به «هنر کشتن»

, , بدون دیدگاه

کارکرد فیلم مستند (Documentary) چیست؟ مخاطب در چنین فیلمی به دنبال چیست؟ اگر هدف و آرمان سازنده‌ی یک مستند را روایتی از واقعیتی به جهت تنویر افکار مخاطب و تاباندن نور به وجوه تاریک و…

خواندن نوشته ←

نگاهی به «کلاهبردارها»

, , بدون دیدگاه

موضوع کلاهبرداری و شیادی از گذشته تا کنون همیشه مورد علاقه‌ی دوست‌داران سینما بوده و هست. این بار قرار است این موضوع را در کلاهبردارها (و به کارگردانی ریدلی اسکات) به بهترین‌ شکل ممکن و…

خواندن نوشته ←

نگاهی به «سامورایی»

, , ۲ دیدگاه

خلاصه‌ی داستان: جف کاستلو، قاتل باهوش و دقیق، در یکی از مأموریت‌هایش توسط زنی پیانیست دیده می‌شود. در جریان قتلِ آخر پای کارآگاه باهوشی نیز به بازی باز می‌شود. کاستلو دستگیر شده اما با وجود…

خواندن نوشته ←

نگاهی به «دومین هتل فوق‌العاده شگفت‌انگیز ماریگُلد»

, , بدون دیدگاه

  دالان ِ تنگی را که درنوشته‌ام به وداع فراپُشت می‌نگرم: فرصت کوتاه بود و سفر جانکاه بود اما یگانه بود و هیچ کم نداشت… به جان منت پذیرم و حق گزارم! (چنین گفت بامداد…

خواندن نوشته ←

نگاهی به «کومیکو، شکارچیِ گنج»

, , ۱ دیدگاه

«یافتن و نیافتن‌اش به کنار، اصلاً گنجی در کار هست؟!»؛ این پرسش هنگام تماشای کومیکو… ذهن خیلی‌ها را درگیر خودش می‌کند. کومیکو با دیدن صحنه‌ی دفن کردن چمدانی پر از پول (در فیلمی سینمایی)، تصمیم…

خواندن نوشته ←

گفت‌وگو با رضا کاظمی

, , ۳ دیدگاه

رضا کاظمی پزشک، منتقد سینما، سردبیر سایت سینمایی «آدم‌برفی‌ها» و نویسنده‌ی کتاب «کابوس‌های فرامدرن» اخیراً با همکاری «نشر مرکز» کتابی در خصوص مباحث سینمایی به چاپ رسانده، به نام «فیلم و فرمالین» که جزو ۱۰…

خواندن نوشته ←

نگاهی به «جنایت و جنحه»

, , ۱ دیدگاه

«زندگی بی‌معنی است. شما در جهانی تصادفی زندگی می‌کنید. حیات شما بی‌معنی است و هر چه در زندگی خلق می‌کنید در نهایت ناپدید می‌شود زمین نابود می‌شود، خورشید می‌سوزد و جهان می‌رود. و همه‌چیز تمام…

خواندن نوشته ←

نگاهی به «ایدا»

, , ۲ دیدگاه

پاول پاولیکوفسکی، کارگردان لهستانی‌تبار انگلیسی، فیلمش را بر اساس کهن‌الگوی جست‌وجو برای گم‌شده بنا کرده و ایدا، راهبه‌ی کاتولیک را راسخ در یافتن قبر پدر و مادرش نمایش می‌دهد. این الگو سال‌هاست در ادبیات و…

خواندن نوشته ←

نگاهی به «هم‌چنان آلیس»

, , بدون دیدگاه

جایی در صحنه‌ی شروع فیلم، وقتی همه‌ی خانواده برای جشنِ تولدِ آلیس، دور میز نشسته‌اند، اتفاق جالبی می‌افتد: لحظه‌ای که شوهرِ انا، به انا درباره‌ی خواهرش لیدیا، به شوخی می‌گوید که:

خواندن نوشته ←

نگاهی به مستند «شهروند شماره‌ی چهار»

, , بدون دیدگاه

سیطره‌ی نامحدود و تهدیدآمیز حکومت‌ها بر خصوصی‌ترین زوایای زندگی مردم، دست‌مایه‌ی کتاب‌ها و فیلم‌های متعددی بوده است: رمان آینده‌نگرِ ۱۹۸۴ و همین‌طور فیلمی اقتباس شده از آن به همین نام ساخته‌ی مایکل رادفورد، دژ دیجیتال…

خواندن نوشته ←

آیا «دو روز، یک شب» همان «۱۲مرد خشمگین» قرن بیست‌ویکمی است؟

, , ۱ دیدگاه

دو روز، یک شب همان‌گونه که از عنوانش نیز برمی‌آید، مصر است قصه‌ی اصلی خود را در محدودیتی زمانی، نهایتاً به درازای دو روز تعطیلات آخر هفته روایت کند؛ محدودیتی که علاوه بر زمان، برأی…

خواندن نوشته ←

نگاهی به «ملبورن»

, , بدون دیدگاه

نیما جاویدی اولین فیلم بلند سینمایی خود را با نگاهی به سرشت ناساز و خشن حقیقت ساخته و پرداخته است. او خشونت پیش‌بینی ناپذیر و عریان حقیقت را بر بدنه‌ی خانواده‌ای دو نفره که در…

خواندن نوشته ←

نقدی بر «خداحافظی طولانی»

, , ۳ دیدگاه

نهمین فیلم بلند فرزاد مؤتمن خبر خوشی برای سینمای ایران است. سینمایی که کم‌تر در رشد فیلم‌سازانش نظم و پیشرفت می‌توان دید و همیشه فیلم‌سازانی وجود دارند که دوست‌داران‌شان را ناامید کنند، حال به چشم…

خواندن نوشته ←

در کارگاهِ «از ایده تا تولید» چه گذشت؟

, , ۱ دیدگاه

اگر مسئولان دست نجنبانند، تا چندی دیگر سینما بهمنِ گرگان رقیب سرسخت سوناهای این شهر می‌شود و خیلی‌هاشان را از میدان به در می‌کند. سقف فرسوده و صندلی‌های بدقواره و کژ و کوژش یک طرف،…

خواندن نوشته ←

نگاهی به «گره‌گشا»

, , بدون دیدگاه

این‌جا دیگر با یک اثر صرفاً علمی-تخیلی روبه‌رو نیستیم. این‌جا علم و تخیل و عشق و غافل‌گیری کنار هم جمع می‌شوند تا فیلمی ساخته شود عمیق، در عینِ جذابیت. فیلم‌های زیادی با محوریتِ ربات‌های دارای هوش مصنوعی ساخته شده، از اودیسه‌ی فضایی کوبریک بگیرید تا هوش مصنوعی اسپیلبرگ و تا همین اواخر…

خواندن نوشته ←