تازه‌ترین نوشته‌ها

نگاهی به «خشم و هیاهو»

, , بدون دیدگاه

چنین به نظر می‌رسد که سیّدی پیش از نگارش فیلم‌نامه‌ی خشم و هیاهو، ایده‌ها و موقعیت‌های بصریِ قوام‌یافته و حاضروآماده‌ای را در ذهن و (یحتمل) دفترچه‌ی یادداشت‌اش ثبت داشته است. ایده‌هایی مستقل، و نه مرتبط…

خواندن نوشته ←

بهاریه

, , ۱ دیدگاه

دراز کشیده‌ام. قرار است بیایند این سال رنگ و رو رفته را بردارند ببرند و یکی تازه‌اش را تحویل دهند. دل‌ام برای سال‌هایی که دیگر کوچک شده‌اند و توی کمد خاک می‌خورند تنگ شده است….

خواندن نوشته ←

نگاهی به «هشت نفرت‌انگیز»

, , بدون دیدگاه

فیلم با چندین نما از کوهستان برفی شروع می‌شود و بعد از اتمام تیتراژ دوربین روی مجسمه مسیح مصلوب‌شده زوم می‌کند که دلیجانی از کنار آن عبور می‌کند. تارانتینو با همین مقدمه‌ی کوتاه اصلی‌ترین و…

خواندن نوشته ←

درباره‌ی «پل جاسوس‌ها» ساخته‌ی استیون اسپیلبرگ

, , بدون دیدگاه

در اولین مواجهه با جیمز داناوان، با او بر سر بحثی می‌نشینیم که مربوط به حرفه‌ی حال حاضرش (و یا سابق!) است؛ وکالت پرونده‌های بیمه در بروکلین؛ نشستن پای استنباط‌های داناوان برای آزموده‌شدن به عنوان…

خواندن نوشته ←

چه‌گونه فیلم‌نامه‌های ترسناکِ تأثیرگذاری بنویسیم؟

, , بدون دیدگاه

ژانر وحشت، پیچیده‌تر از آنی است که به نظر می‌رسد. خون و خشونت و روابط جنسی، از عمیق‌ترین ترس‌ها، نگرانی‌ها، تابوهای فرهنگی و احساس‌های سرکوب‌شده‌مان سخن می‌گویند. ساختن فیلم‌های ترسناک تنها به پاشیدنِ سطلی خون…

خواندن نوشته ←

نگاهی به «عشای ربانی سیاه»

, , بدون دیدگاه

انسان‌های ضعیف ‌همیشه به دلایلی برای بسیاری از ‌اقشار جامعه احترام قائل‌اند. نیاز مالی، حفظ موقعیت و… باعث و بانی‌ آن است. اما بعضی اوقات هم ترس وارد ماجرا می‌شود و فلسفه‌ی دیگری از احترام…

خواندن نوشته ←

نگاهی به «افسانه»

, , بدون دیدگاه

مردم همیشه می‌گویند اگر گزینه‌ی خوب در کار نباشد، باید بین بد و بدتر، بد را انتخاب کرد. احتمالاً تنها کسانی که با تمام وجودشان به این جمله ایمان داشتند، مردمی بودند که ۴۴ سال…

خواندن نوشته ←

مرور دوباره‌ی از گور برگشته، بردمن و جاذبه

, , ۱ دیدگاه

هیچ دقت کرده‌اید که طی سه دوره‌ی اخیر، کارگردان و فیلم‌بردارِ هر سه فیلم برنده‌ی اسکارِ بهترین کارگردانی و فیلم‌برداری، مکزیکی بوده‌اند؟! در این سه سال، اسکار بهترین فیلم‌بردار را پشت‌سرهم امانوئل لوبزکی گرفته است که جایگاه‌اش دست‌نیافتنی به‌نظر می‌رسد. سه فیلم مورد بحث، یک وجه اشتراک مهم دیگر هم دارند و آن رکوردداری‌شان از حیث کاندیداتوریِ اسکار است!

خواندن نوشته ←

نگاهی به «ویکی کریستینا بارسلونا»

, , بدون دیدگاه

  ویکی کریستینا بارسلونا (Vicky Cristina Barcelona) سی‌ونهمین فیلم سینماییِ وودی آلن در مقام نویسنده و کارگردان است. «ویکی (با بازی ربکا هال) و کریستینا (با بازی اسکارلت جوهانسون) – دو زن جوان آمریکایی که…

خواندن نوشته ←

نگاهی به «افشاگر» ساخته‌ی تام مک‌کارتی

, , بدون دیدگاه

تام مک‌کارتی به احتمال زیاد با الهام از تجربه‌ی بازیگری خود در شب به‌خیر و موفق باشی (جرج کلونی) – که فیلمی رسانه‌ای بود – فیلم جدیدی در همین زمینه ولی با موضوعی متفاوت ساخته…

خواندن نوشته ←

نگاهی به «لوازم یدکی»

, , بدون دیدگاه

هالیوود از دیرباز متهم بوده به نژادپرستی و برخوردِ از بالا با دیگر ملیت‌ها. اتهام‌ها از سوی بسیاری از سینماگران و منتقدان مطرح شده است: گاهی رفتاری و گفتاری (مثل براندو و حضور نیافتن‌اش در…

خواندن نوشته ←

نگاهی به جشنواره‌ی سی‌وچهارم فیلم فجر

, , بدون دیدگاه

این بخش از جشنواره، تبعیدگاه غریبی‌ست برای آثاری که به بخش مسابقه‌ی سودای سیمرغ راه نیافته‌اند. بی‌ارتباطیِ بسیاری از فیلم‌های این بخش به تعریف آن، سبب گمراهی و سرگردانی مخاطبان جشنواره شده بود. سبک‌وسیاقی که تماشاگران از این بخش انتظار داشتند، فیلم‌هایی چون ماهی و گربه یا خواب تلخ را یادآور می‌شد…

خواندن نوشته ←

گفت‌وگو با حسین یاقوتی؛ درباره‌ی کتاب و کتابخوانی

, , بدون دیدگاه

قریب ۲۰ سال است که در حوزه‌ی پژوهش‌های کاربردی فعالیت می‌کند. تا کنون هشت جلد کتاب نگاشته و شش جلد دیگر هم در دست انتشار دارد. یاقوتی فوق‌ لیسانسِ جامعه‌شناسی‌اش را در فاصله‌ی سال‌های ۷۶-…

خواندن نوشته ←

نگاهی به «فرزندان» ساخته‌ی الکساندر پین

, , بدون دیدگاه

فرزندان (The Descendants) پنجمین ساخته‌ی الکساندر پین، فیلم‌ساز گزیده‌کار سینمای ایالات متحده است که به غیبت ۷ ساله‌ی آقای پین در پشت دوربین – پس از فیلم راه‌های جانبی (Sideways) محصول ۲۰۰۴ – خاتمه داد….

خواندن نوشته ←

این، یک گزارش نیست

, , بدون دیدگاه

همیشه هم نمی‌شود تقصیر را انداخت گردنِ فیلم‌ها، گاهی وقت‌ها این کم‌وکیفِ اکران است که باعثِ دل‌خوری و دوریِ مردم از سینما می‌شود. اگر بدبودنِ فیلم و اکران با هم ترکیب شوند که چه بدتر!…

خواندن نوشته ←

نگاهی به «پونت» ساخته‌ی ژاک دوییون

, , بدون دیدگاه

در نخستین تصویر فیلم، پونت در بیمارستان، انگشت شست خود را می‌مکد. نیاز به مادر، که به‌شکلی غریزی در وجود پونت به جا مانده است، این‌گونه به نمایش گذاشته می‌شود و از باطن به ظاهر…

خواندن نوشته ←

نقدی بر «کریمسون پیک»

, , بدون دیدگاه

گیلرمو دل‌تورو از زمره‌ی فیلمسازان مورد علاقه‌ام است، حال‌وهوای کارهایش را دوست دارم و فیلم‌به‌فیلم دنبال‌شان می‌کنم؛ در ساخته‌های دل‌تورو – حتی در ضعیف‌ترین و غیردل‌تورویی‌ترین‌شان! – قوه‌ی جاذبه و نوعی گرما وجود دارد که…

خواندن نوشته ←

نگاهی به «اعترافات ذهن خطرناک من»

, , بدون دیدگاه

هومن سیدی در سومین فیلم بلندش، دنیایی بکر و متمایز از فیلم‌های اجتماعی امروز ایران ساخته و قواعد و فلسفه‌ی متفاوتی را بر آن حاکم کرده است. تم کلی و نوآوری‌های خلاقانه‌ی فیلم را باید…

خواندن نوشته ←

نگاهی به فیلم «ناک‌، ناک»

, , بدون دیدگاه

  در بسیاری از فیلم‌ها دیده‌ایم که همه‌ی مشکلات از جایی شروع می‌شود که شخصیت اصلی داستان درِ خانه را به روی فردی غریبه باز می‌کند، فیلم ناک‌، ناک (Knock, Knock) یا همان «تق‌تقِ» خودمان…

خواندن نوشته ←

کوتاه درباره‌ی دیالوگ

, , بدون دیدگاه

داریوش مؤدبیان در کتاب طنزآوران جهان نمایش (دفتر هشتم)، در مقدمه‌ و معرفی‌اش بر تراژدین اجباریِ چخوف، بین گفت‌وگو و دیالوگ (گفت‌وگوی نمایشی) تمایز قائل می‌شود و در تعریف‌اش می‌نویسد: «دیالوگ، رشته‌ای گفتاری در سؤال‌وجواب…

خواندن نوشته ←

نگاهی دیگر به «ارغوان»

, , ۱ دیدگاه

فیلم ارغوان با ایجاد روایتی موازی بین دو داستانِ بالا به مفاهیمی هم‌چون بخشش و دوست‌داشتن می‌پردازد. تصمیمات کوچک و کم‌اهمیت با گذر زمان مهم شده و زندگی انسان‌ها را عوض می‌کنند. قصه‌ی اول اقتباسی وفادارانه از…

خواندن نوشته ←