چند توصیه به منتقدانِ جوان، برای حضور درخشان در «هفت»

, , ارسال دیدگاه

در مطلبی با عنوان «چگونه می‌توان پس از هفت روز منتقد شد» (در همین آدم‌برفی‌ها) گفته شد که علاقه‌مندان، با پشتکار و پیروی از دستورالعمل‌های پیشنهادی، می‌توانند منتقد حرفه‌ای سینما شوند. فرض بر این است که خوانندگان، به یاری مطلب مذکور منتقد شده‌اند و اکنون برای سینما قلم می‌زنند و پول پارو می‌کنند. در چنین اوضاعی ممکن است آن‌ها دیر یا زود برای شرکت در بخشِ نقدِ فیلم، به برنامه‌ی «هفت» دعوت شوند. این مطلب حاوی چند توصیه و پیشنهاد برای کسانی‌ست که می‌خواهند برای اولین بار در آن برنامه حضور یابند. البته روی سخن، تنها با آن افراد نیست. شاید روزی شما هم یکی از مدعوین باشید؛ پس به توانایی‌های خود شک نکنید و دستورالعمل زیر را با دقت مطالعه کنید. به هر حال بد نیست که از همین حالا آمادگی لازم را برای حضور در هفت کسب کنید.

هنگامی که با شما تماس می‌گیرند هول نشوید، ابتدا سعی کنید در خلال مکالمه، دریابید که دیگر منتقد برنامه کیست و مهم‌تر این‌که موضع‌اش درباره‌ی فیلم چیست. فارغ از این‌که از فیلم مورد نظر خوش‌تان می‌آید یا نه، باید وضع مخالف بگیرید. یعنی بسته به مخالف یا موافق بودن دیگر منتقد برنامه، موضع خود را اعلام کنید، این‌طوری حضورتان را در برنامه قطعی(تر) می‌کنید. مگر این‌که اول با شما تماس بگیرند که در این صورت آزادی بیش‌تری برای انتخابِ موضع خواهید داشت.

شما برای حضورِ هر چه بهتر در برنامه‌ی هفت، به چند برگ کاغذ، یک خودکار، چند برگ اسفناج و یک ساعت مچی نیازمندید. اگر ساکن شهرستان هستید و وضع مالی‌تان خوب است (مگر منتقد بی‌پول هم داریم؟!) چند روز زودتر رهسپار پایتخت شوید و خوب استراحت کنید تا بتوانید با حداکثرِ انرژی در برنامه شرکت کنید. فیلم را دست‌کم دو بار از «ابتدا تا انتها» ببینید و نقدهایی که درباره‌اش منتشر شده را خوب مطالعه کنید. همچنین به تمامیِ دوستان و آشنایان پیامک بدهید تا مطلع و مجاب شوند تا شما را تماشا کنند و در صورت امکان از یکی از آن‌ها بخواهید برنامه را با کیفیت فول اچ‌دی (و یا بالاتر) ضبط کند. یکی-دو ساعت قبل از پخش، به صداوسیما بروید و در آن‌جا به گشت‌وگذار بپردازید تا بلکه با فضا اُخت شوید و استرس‌تان کمی فروکش کند. اگر هنگام پرسه‌زنی در سازمان، به او (دیگر منتقد برنامه) برخوردید فقط یک سلامِ خشک‌وخالی کفایت می‌کند، با او هم‌کلام نشوید چرا که ممکن است ایده‌ها و نظرات‌تان را بقاپد و از آن‌ها، علیه شما یا فیلم (در نقد) استفاده کند. پس، سکوت اختیار کنید و خویشتن‌دارتر از همیشه باشید. قبل از ورود به استودیو برای کنترل استرس، اسفناج میل کنید. دقایقی قبل از پخش یقینا یکی از دست‌اندرکارانِ برنامه به سمت‌تان می‌آید و با شما دست‌به‌یقه می‌شود؛ بر اعصاب خود مسلط باشید، جار‌و‌جنجال به پا نکنید و مهربانانه رفتار کنید. این شخص، دستیار صدابردار است که می‌خواهد میکروفن را به پیراهن‌تان وصل کند…

بعد از این‌که قدم بر صحنه گذاشتید و روی صندلی نشستید، تلفن‌همراه را در حالت سکوت قرار دهید. اگر تلفن هوشمند دارید (اگر تبلت دارید که چه بهتر!) آن را خاموش کنید و پیش از شروع نقد جوری که به چشم بیاید آن را روی میزِ دکور بگذارید. در ابتدا و طبق روال، مجری، منتقدان را یک‌به‌یک معرفی می‌کند و سپس دوربین شما را برای اولین بار در قاب می‌گیرد، در این لحظه با دقت کافی و زمان‌سنجی مناسب، سرتان را به شکلی متفکرانه و متواضعانه کمی پائین بیاندازید و نگاه‌تان را از دوربین بدزدید. برای شروعِ گفت‌وگو، نیم‌نگاهی به ساعت مچی‌تان بیاندازید و با کنایه وقت‌به‌خیر بگوئید و ابراز امیدواری کنید که بینندگان در آن ساعت (غالبا ۱ بامداد) بیدار باشند. وقتی او سخن می‌گوید خودکار به دست بگیرید و تظاهر کنید در حال نوشتن چند نکته هستید، ضمنا سعی کنید با میمیک خود بازی کنید تا بلکه حواس او کمی پرت شود و تپق بزند. فقط مراقب باشید هنگام بازی با میمیک، دوربین شما را در قاب نگیرد. اگر او هنگام بحث، از واژگان و اصطلاحاتِ پیچیده و عمیقی استفاده کرد که تا به حال به گوش‌تان نخورده، خودتان را نبازید و اجازه ندهید شما را گوشه‌ی رینگ گیر بیاندازد و مشت‌ها را یکی پس از دیگری نثارتان کند، جا خالی دهید و تلاش کنید بحث را به سمت‌و‌سوی دیگری سوق دهید. اگر احساس کردید که او عنانِ بحث را در دست گرفته است، نگذارید برای‌تان قد علم کند، از مغالطه‌ی رویکرد به فرد استفاده کنید و نقبی به گذشته‌اش بزنید و شخصیت حقیقیِ او را زیر سوال ببرید، بی‌شک با این کار نظرات‌اش خوار و خفیف خواهند شد. اگر این شیوه افاقه نکرد به نظرات و یا احساساتِ آنیِ مردم، فروش فیلم و… متوسل شوید، مثلا چنان‌چه موافق فیلم هستید اشاره کنید که در سینمایی که فیلم را در آن تماشا می‌کردید، مردم با فیلم گریستند و یا خندیدند، و اگر مخالف هستید بلعکس. همچنین در پایان برنامه زود بلند نشوید و بگذارید ابتدا او از جا برخیزد، با این کار به عواملِ برنامه نشان می‌دهید که همچنان تمایل به بحث دارید و در واقع اوست که در برابر درایت و هوشمندی شما جا زده و شانه خالی کرده است.

*نام فیلمی ساخته‌ی جان گیلرمین

 

ارسال دیدگاه

(*) لازم، ایمیل شما منتشر نخواهد شد