گزارش‌های سی‌ویکمین جشنواره‌ی فیلم فجر (۴)

, , ارسال دیدگاه

کلاس هنرپیشگی

کلاس هنرپیشگی، اثر علیرضا داوودنژاد بعد از فیلم دیدنی مرهم، ادامه‌ی منطقی آن فیلم و بازگشت باشکوه او به دنیای مورد علاقه‌اش در  مصائب شیرین است. جست‌وجویی در مفاهیم به‌ظاهر ساده اما گمشده‌ی زندگی. مفاهیمی که از دور بسیار ساده و قابل چشم‌پوشی به‌نظر می‌رسند اما اگر اندکی نور بر تاریکی آن‌ها تابانده شود، بزرگی و عظمت آن لحظات کوچک بیش از پیش آشکار می‌شود.

فیلم، روایتی از یک کارگردان است که قصد ساخت فیلمی با نام «کلاس هنرپیشگی» را با اعضای خانواده‌ی خود‌،  در دل فیلمی که ما آن را تماشا می‌کنیم دارد . تمامی بازیگران فیلم‌، خانواده‌ی خود کارگردان هستند و با اسم واقعی خود در فیلم حضور دارند. داوودنژاد با استادی تمام، روایت فیلم در فیلم خود را با طنزی ملایم به پیش می‌برد. روایتی که از جایی به بعد، تشخیص واقعی و یا ساختگی بودن رویدادها به‌سختی امکان‌پذیر می‌شود. گویی که کارگردان به عمد خود را از جایگاه ناظر مافوق کنار کشیده و منزلت و قدرتی همانند دیگر شخصیت‌ها را برای خود در ادامه‌ی داستان انتخاب می‌کند.

به دلیل کم‌تر دیده شدن این فیلم در جشنواره‌ی فجر، از نوشتن بیشتر در مورد جزئیات بی‌شمار این فیلم پرهیز می‌کنم؛ که اگر عنان قلم را به دست نگیرم نوشته، به ستایش‌نامه‌ای کامل در باب لبریز بودن فیلم از روح زندگی، بازی‌های استادانه ی نابازیگران فیلم و … تبدیل می‌شود.

تماشای جادوی علیرضا داوود نژاد، خالق  نیاز را بر پرده‌ی سینما‌ها از دست ندهید…

 

ارسال دیدگاه

(*) لازم، ایمیل شما منتشر نخواهد شد