یادداشتی کوتاه برای زادروز استاد بهرام بیضایی

, , ۴ دیدگاه

 

۵ دی ۱۳۱۷ بهرام بیضایی بزرگمرد ادبیات نمایشی ایران، کسی که با فیلم‌نامه‌ها و نمایش‌نامه‌هایش فرهنگ و گذشته ما را نگاشته است، دیده به جهان گشود .

کسی که با مرگ یزدگرد تئاتر را به نیکوترین شکل با قالب سینما در آمیخت، با باشو غریبه کوچک کامل‌ترین پرتره مادر ( مام وطن) را به تصویر کشید، با مسافران نگاهی نو به مقوله مرگ و ایمان انداخت، با وقتی همه خوابیم آن نیم‌رخ زشت سینمای ایران را به شکلی طنرگونه نشان‌مان داد، کسی که فیلم‌نامه روز واقعه اش هنوز که هنوز است باورپذیرترین و ملموس‌ترین تصویر را از واقعه سترگ کربلا به دست می‌دهد ، کسی که نمایش‌نامه‌هایش هر کدام شاهنامه‌ای دیگر است، کسی که با شب هزار و یکم، روحیه ایران‌دوستی‌اش را با قلم سحرانگیزش متبلور کرده است. کسی که زن و نجابت و آسیب پذیری سرشتی‌اش و ظلم‌هایی که بر او رفته را همچون دغدغه‌ای همیشگی به همراه دارد ، کسی که با مجلس ضربت زدن، بدون طرد  و نفی مقوله ی ایمان و باور  آن را به نقد خود در می‌آمیزد. سبک خاصش در سینما و میزانسن‌های بدیع و منحصر به فرد تئاتری‌اش در این عرصه جاودانه و یکه است، درست مثل خودش. قلمش و نگاهش بی شک مدهوش کننده است و شاید دیگر مانند او دیده نشود .

آری، بهرام بیضایی در ۷۱ سالگی هنوز با وقار و متانت، با همان شمایل ساده و صمیمی در اوج و در قله ی ادبیات نمایشی ایران ایستاده است و خواهد ماند و شاید وقتی دیگر کسی بتواند به جایگاه رفیع او برسد .

زادروزت مبارک استاد

 

 

 

۴ دیدگاه

  1. سمیه

    ۱۰/۰۹/۱۳۸۸, ۰۸:۵۱ ب.ظ

    ای ول به تو سینا
    دقت کردی دیماه پر از تولد بزرگانِ هنرِ؟
    و دقت کردی دیماه امسا چقدر عجیبه؟
    الان داشتم یک فیلم از زندگی شاملو میدیدم که یک بخشی از اون بهرام بیضایی بزرگ هم هست و در مورد شاملو صحبت میکند ، اینو گفتم که جمله آخرتو تایید کنم که چقدر با وقار ومتینِ…

    پاسخ
  2. مزدک ( دوستدار بیضایی و مهرجویی )

    ۱۱/۲۰/۱۳۸۸, ۰۱:۵۵ ق.ظ

    درود بر شما و بیضایی بزرگ
    سری به من بزنید بسیار خوشحال میشوم.
    منتظر حضور و نظر ارزشمند شما هستم

    پاسخ

ارسال دیدگاه

(*) لازم، ایمیل شما منتشر نخواهد شد