شعری از رضا کاظمی

, , ۲ دیدگاه

 

تقصیر باد نیست

تقصیر گیسوان لخت سیاهت است

که طبق اساسنامه باید قیچی شود

از یک ثانیه قبل از لبخندت

تا جایی که دست به آسمان می بری

و بی احتیاط به ابرها اشاره می کنی

که شبیه چند فیل سفید  و یک توله فیل کوچولو

در حال فروپاشیدن اند

تقصیر من نیست

من در تمام سالهای بی رسم و راه جوانی

حتی برای یک فریم هم که شده

توی قاب هیچ کس نمانده ام

بی خواب ، کوچه های شهر را دوره کرده ام

و هر چند قدم

برای ادای توضیحات سیگاری گیرانده ام

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

۲ دیدگاه

  1. tatooreh

    10/27/2009, 12:26 ب.ظ

    بسیار عالی بود.
    دود کردن ثانیه های ننگین زندگی
    زیبا ترین ترنم اشک است
    بر صفحه های کاغذی روح تلخ زمان

    پاسخ

ارسال دیدگاه

(*) لازم، ایمیل شما منتشر نخواهد شد