یادداشتی برای اولین سال درگذشت هیث لجر

, , ۹ دیدگاه

نوشتن برای هیث لجر (۱۹۷۹-۲۰۰۸) در حالی که یک سال از مرگش می گذرد در حالی صورت می گیرد که او در آغاز سال جاری برنده جایزه بهترین بازیگر مکمل مرد اسکار برای فیلم شوالیه تاریکی شد.بازی زیبا و افسانه ای لجر در قالب شخصیت جوکر باعث شد یکی از بزرگترین و به یادماندنی ترین کراکترهای باب کین در مجموعه بتمن جان تازه ای به خود بگیرد و دوباره قدرت ایستادن را بر روی دو پایش باز یابد (از اولین بتمن ۱۹۴۳ تا کنون افراد زیادی نقش کراکتر جوکر را بازی کرده اند.).بازی لجر در فیلم «کوهستان بروک بک» نیز برایش نامزدی دریافت جایزه اسکار را به ارمغان آورد اما اوج درخشش او در فیلم شوالیه تاریکی شکل گرفت.اینجا نمی خواهم هیث لجر را در قالب جوکر توصیف کنم اما واقعیت این است که تاریخ سینما تا ادامه دارد و خواهد داشت نام جوکر بروی هیث لجر ثبت شده تا آن که شاید بازیگری پیدا شود که بازی زیباتری را برای کراکتر جوکر ارائه دهد و از هیث لجر پیشی بگیرد.اما من فکر نمی کنم تا چند دهه آینده چنین اتفاقی بیفتد.

هیث لجر در آخرین روزهای قبل از مرگ خود در حالی که قبول کرد با کریستوفر نولان همکاری کند، تصمیم گرفت تمام انرژی و توان خود را برای فیلم شوالیه تاریکی صرف کند تا شخصیت جوکر را بعد از سری فیلم های بتمن چون «بتمن» و«بازگشت بتمن» (۱۹۸۹تا۱۹۹۲) بعد از آخرین بازی جوکر توسط جک نیکلسون که می توان بازی او را نیز زیبا دانست دوباره به گود برگرداند.لجر فیلم نامه نولان را گرفت و در اتاقی در هتل به خواندن فیلم نامه و تمرین دیالوگ ها پرداخت و به دیدن فیلم پرتقال کوکی شاهکار کویبریک نشست و تا می توانست فیلم ها و مطالبی را مطالعه کرد تا بتواند جوکر را دوباره براستی احیا کند.او تمام سعی خود را کرد از شخصیت الکس در فیلم پرتقال کوکی الهام بگیرد.خندهای او در طول فیلم تا جهاتی خنده هایمان را در گلویمان خفه می کند و نسبت به او در ما احساس وحشت و واهمه را ایجاد می کند.او به ظاهر در فیلم نقش یک دیوانه جنون دار را بازی می کند اما در طی فیلم پی می بریم او عقل کل مرموزی است که اهدافی را دنبال می کند تا ثابت بکند همه انسان های اطرافش نیز به مانند او هستند و درون همه ی آن ها مانند هاروی دنت در فیلم هیولایی خفته که به راحتی می توان آن را آزاد کرد.

چهره و گریم جوکر در فیلم شوالیه تاریکی بسیار خاص و جالب توجه بود و تا جهاتی از گریم گوتیگ و شوخی آمیز جک نیکلسون در فیلم بتمن تیم برتن ،کارگردان عجیب و غریب هالیوود بهتر بود.هیث لجر خود نیز در طراحی گریم به گروه نیز نظر می داد و برای درآوردن بهترین طرحی جدید از پی رنگ شخصیت جوکر ،نولان همراه با افراد گروه جلسه ای ترتیب داد تا بتوانند با استفاده از نظرات هیث لجر و افراد بهترین گریم را برایش دربیاورند.با آن که جوکر در کل فیلم برخلاف دیگر شخصیت های بزرگ منفی فیلم های تاریخ سینما زیاد مورد پردازش مخاطب قرار نمی گیرد و ما فقط شاهد لحظات کوتاهی در فیلم نسبت به آنچه که انتظار می رفت هستیم اما باز هم هیث لجر توانسته شخصیت پردازی درستی از جوکر را ارئه دهد.جوکری که او از آب درآورده بود نهایت آنارشی و آشوب مطلق بود و در حقیقت شیطان محض بود.

هیث لجر که به قول مانولا دارگیس منتقد معروف سینمایی نیویورک تایمز:«لجر کسی که مخلوق اهریمی چون جوکر کاملا در وجود او ساکن شده است.» در حالی که بازی در پروژه سینمایی کریستوفر نولان را تمام کرده بود و به قول همکارانش که می گفتند هنگامی که لجر جلوی دوربین سینما بود جوکر بود و در پشت آن انسانی صمیمی و شوخ طبع،تصمیم گرفت جوکر بماند و باشد و بعد از آن برای همیشه از دنیا رفت.او در سن ۲۸ سالگی در اوج جوانی در ماه ژانویه سال ۲۰۰۸ در اثر یک اوردوز تصادفی مرد و رفت.دوستداران هیث لجر به یادش در مقابل هتلی که او در یکی از اتاق های آن درگذشت جمع می شوند و دسته گل های خود را به او تقدیم می کنند و یادگاری ها و امضاهایی را که از او دارند هم چون گنجینه ای برای خود حفظ می کنند.در آخر فقط باید بگویم دلم برای یک خنده ی شیطانی هیث لجر در فیلم شوالیه تاریکی تنگ شده است.

 

 

 

 

 

 

۹ دیدگاه

  1. سيد آريا قريشي

    ۰۷/۰۹/۱۳۸۸, ۰۶:۱۲ ب.ظ

    جوکر یکی از غریب ترین و مهیب ترین کاراکترهای تاریخ سینماست و بازی لجر در این نقش هم یکی از زیباترین و بهترین بازی های تاریخ سینما به شمار می ره. خدایش بیامرزد.

    پاسخ
  2. نادر اولادزاده

    ۱۲/۰۷/۱۳۸۸, ۰۵:۳۲ ق.ظ

    درون همه آدمها مثل جوکر هست. فقط احتیاج به یه هل کوچیک دارن. ولی اگه همه مثل جوکر رفتار کنن دیگه جوکر بودن مفهومی نداره. به نظر من تنها انسان خاکستری توی دنیا گاتام سیتی همین شخصیت جوکر بود. بقیه یا سفید بودن مثل قاضی یا سیاه بودن مثل بتمن. باید جایزه بهترین نقش اول مرد رو میگرفت نه مکمل. ?Why So Serious در واقع خیلی هم جدی گفتم. همراه با اون خنده بخصوص هیستریکش.

    پاسخ
  3. من

    ۰۴/۰۳/۱۳۸۹, ۰۵:۵۵ ب.ظ

    من از بچگی داستان های بتمن رو دنبال میکردم و هیییییییییییییییییییییچ بازی قشنگی به اندازه ی بازی آقای لجر ندیدم

    پاسخ
  4. الهام

    ۰۶/۰۴/۱۳۹۱, ۱۲:۰۸ ق.ظ

    شوالیه تاریکی درواقع بیشتر فیلم جوکر بود تا بتمن چون باوجود اینکه ظاهرا داریم یک فیلم قهرمانانه از بتمن میبینبم اما درواقع این جوکر هست که با شخصیت پردازی بی نقص و فلسفه ی عمیقی ک در حالات و رفتار به ظاهر جنون امیز و بی منطقش وجود دارد وصدالبته بازی بی نظیر هیث لجر که نمایش قدرتمندی از شرارت،جنون و بی نظمی نهفته در ذات بشر بود ما را تحت تاثیر قرار میدهد و کانون توجه بیننده میشود درواقع انچه که مارا مشتاق دیدن دوباره فیلم میکند مشاهده ی قهرمان بازی های بتمن (ک درمقابل بازی و شخصیت پردازی جوکر کاملا کارتونی و اغراق شده و حتی شعاری بنظر میرسد!)نیست بلکه تجربه ی لذتبخش ترس از موجودی پلید و غیرقابل پیش بینیست که هیچ چیز جز نابودی انسانیت او را اقناع نمیکند و این البته زاده ی هوش و نبوغ نولان و لجر است شوالیه تاریکی از معدود فیلم هایست ک در ان قهرمانان فیلم تحت تاثیر شخصیت قدرتمند ضدقهرمان درحاشیه قرار میگیرند و در پایان شوالیه تاریکی مدیون جوکر است چون اگر او اینقدر بد نبود بتمن همچنان یک قهرمان کاغذی باقی میماند.

    پاسخ

ارسال دیدگاه

(*) لازم، ایمیل شما منتشر نخواهد شد