شعری از فاطمه اختصاری

۱۰ دیدگاه

1. الهام میزبان — تیر ۲۳, ۱۳۸۸ #

   خوندمت
   هرچند شنیده بودمت قبلا
   ممنون
   اون نخه سبز رو خیلیییییییییییییییییییی دوست داشتم

2. ehsan — تیر ۲۳, ۱۳۸۸ #

   زیبا بود

3. سعید محمدی — تیر ۲۳, ۱۳۸۸ #

   سلام
   خوندم شعر خوبی بود
   فقط ای کاش قسمت غزلش بیشتر بود

4. فاطیما کرمی — مرداد ۱۱, ۱۳۸۸ #

   فاطمه عزیزم خواندمت …..شروع عالی بود اما وسط کار جامونی از طراوت لازم اول کار……………

5. حمیدرضا گروسی — شهریور ۲۸, ۱۳۸۸ #

   ای وای بر ای نای دو صد های بر این داد
   بس کن دگر این یاوه که مقبول نیافتاد

   ای کاش به جای این جنگولک بازیها به فکر شعر گفتن بودین
   برقرار باشین

6. هراس — آذر ۱۷, ۱۳۸۸ #

   غزلو شروع کردم به خوندن ومی خواستم بگم این دیگه یه شعر عالیه،اما با شروع به سپید سرایی چرتم پاره شد.شاید ما بیسوادیم،اما پس لذت چی میشه؟

7. ونگوک — دی ۸, ۱۳۸۸ #

   سلام.
   این شعرو تنهایی گفتی یا کسی کمکت کرده بود؟؟؟
   :)))

   اولش خوب بود ولی بعدش سوتی دادی…

   به وب منم سر بزن.
   خوشحال میشم تو هم از من سوتی بگیری…

   :)))

   منتظر نظرات و پیشنهادات شما

8. محمود اسدپور — فروردین ۱۷, ۱۳۸۹ #

   جالب بود

9. م.موسوی — اردیبهشت ۲۰, ۱۳۸۹ #

   خانم اختصاری اگه شاعر شما نبودین خوب بود
   شما باید بهتر از این پیش می رفتین
   شروع خوبیب داشت کاش میانه ها هم خوبی آغازی رو داشت

10. حمیدرضا لاری — مرداد ۲, ۱۳۸۹ #

    دوستان گفتند … فعلا سلام تا بیشتر به سبک شما عادت کنم