در مایه‌های پهلوانی

, , ارسال دیدگاه

وقتی آقای رضا کاظمی، لطف کرده، از من خواستند یادداشتی به مناسبت انتشار اولین شماره یک نشریه الکترونیکی سینمایی که با همکاری دوستان و همفکرانشان منتشر خواهند کرد بنویسم، ماندم که چه بنویسم! در این زمستان که سرمای بی سابقه اش گیاهان را در خواب زمستانی به خواب ابدی فرو برده، در این زمستان که رخوت و بی رونقی بی سابقه ای بر مهمترین جشنواره سینمایی کشور سایه انداخت، در این زمستان که خرید شب عید انجام می شود بی آنکه حس و حالی در فعل خرید باشد و تنها شلوغی و هیاهوی بی حاصل است که آمدن سال نو را به یادمان می آورد، در این فضایی که همه چیز بی سرنوشت به نظر می آید و شاخه های درخت فرهنگ از هر شاخه ای نازک تر و شکننده ترند و در این زمستان که هوای آلوده این کلان شهر از هر زمان خطرناکتر شده، به راستی همه ما به هوای تازه ای احتیاج داریم. این نیاز به جریانی نو و خوش اندیش در عرصه فرهنگ بیش از هر عرصه دیگری احساس می شود. در دورانی که تلقی از سایت و نشریات الکترونیکی در جمع اخبار و حرف های رقیق زدن و قربان صدقه رفتن ها و استفاده از زبانی عوامانه و من درآوردی خلاصه شده و میزان همت و دقت در تبلیغ برای فلان ستاره سینما و فلان شرکت حامی مالی، هزاران بار بیشتر از تلاش برای عمیق اندیشیدن وسنگین نوشتن است، نیک است که خوش اندیشان نشریه ای مستقل و مستدل با زبانی پالوده و وزین منتشر کنند که با خواندن هر سطر آن احساس کسب دانش و پرورش احساسات کنیم. دراین برهه زمانی که برای عطسه کردن هم چرتکه می اندازند، از وقت و عمر و مال مایه گذاشتن و بی هیچ چشم داشتی کار فرهنگی کردن، کم از پهلوانی نیست. همزمان شدن انتشاراین نشریه الکترونیکی را با فرا رسیدن بهار به فال نیک گرفته، چشم انتظار همیشه بهار بودن نشریه تان هستیم. پاینده و کامیاب باشید.

 

 

 

 

 

 

ارسال دیدگاه

(*) لازم، ایمیل شما منتشر نخواهد شد