سینمای جهان

نگاهی به سه انیمیشن کوتاه برنده‌ی اُسکار

, , ۱ دیدگاه

ریتم و ضرباهنگ زندگی «هابلوت» کاملاً با زمان نیوتنی هماهنگ و عجین است. او همواره با وسواسی افراطی و به‌شکلی اتوماتیک‌وار کارهای روزمره‌اش را سروسامان می‌دهد. یک جا، هابلوت را از پسِ ساعت دیواری و در حین انجام فعالیت‌های روزانه می‌بینیم، این نما دقیقاً منطبق با ذهنیت قراردادی و حسابگر اوست، آن دستگاه شمارشگر – که بر پیشانی‌اش قرار گرفته و دائم کنتور می‌اندازد – هم بر ویژگیِ یادشده، دلالت دارد.

خواندن نوشته →

ده فیلم برتر ۲۰۱۴ از نگاه مجله‌ی «اِمپایر»

, , بدون دیدگاه

هر اقدام جسورانه‌ای، بار اوّل، شاید دستاویز خطیری برای جلب‌توجه به‌نظر برسد، اما پسرانگی شاهکاری‌ست که به عمیق‌ترین احساسات وجودمان نقب می‌زند و نشان می‌دهد چه کارها از سینما ساخته است. فیلم، به‌شکلی استادانه، جست‌و‌جویی‌ست هدف‌مند در بابِ (چگونگیِ) زیستن در آمریکای میانه‌ی قرن بیست‌ویک.

خواندن نوشته →

نگاهی به «دیوانه‌وار» ساخته‌ی دریک دورمس

, , ۳ دیدگاه

دیوانه‌وار فیلمی دوپاره است؛ طوری‌که انگار توسط دو اکیپ متفاوت نوشته و کارگردانی شده. نیمی از فیلم که به آشنایی دختر و پسر و پا گرفتن علاقه میان‌شان می‌پردازد، باورپذیر و حتی گاهی منقلب‌کننده از آب درآمده است؛ ولی به‌دنبال برگزاری مراسم عروسی و به‌خصوص پس از دعوا و قهر آنا و جیکوب، شاهد نوعی سراسیمگی در دیوانه‌وار هستیم که نتیجه‌اش تبدیل شدن فیلم به اثری سطحی و خسته‌کننده است

خواندن نوشته →

نکاتی درباره‌ی «مسیر سبز» رمان کلاسیکِ استیون کینگ

, , بدون دیدگاه

پانزده سال قبل که مسیر سبز، در چنین موقعی از سال (۱۰ دسامبر ۱۹۹۹) اکران شد، کسی نمی‏‌دانست باز بلایی سرِ فرانک دارابونت خواهد آمد یا نه. البته اقتباس این نویسنده‏‌ـ‏‌کارگردان از نخستین درام زندان‏‌محور استیون کینگ (رستگاری در شاوشنگ، ۱۹۹۴)، در عرض پنج سال، از حضیضِ یک شکست تجاری به جایگاهِ یک کلاسیک محبوب دست یافت. اما از داستانِ دیگر کینگ با محوریت زندان، زمانی سه‏‌ساعته، پرداختن به شکنجه‏‌های وحشیانه با صندلی شوک الکتریکی، عناصر عجیب‏‌وغریبِ فانتزی، و یک موشِ تعلیم‏‌دیده چه می‏‌دانید؟

خواندن نوشته →

نگاهی به «پی‌تا» ساخته‌ی کیم کی‌دوک

, , بدون دیدگاه

«پول چیست؟»؛ نیازی به پاسخ نیست، همه می‌دانیم پول چیست. این سؤالی‌ست که آدم‌های پی‌تا در اوجِ استیصال و درماندگی زمزمه‌اش می‌کنند. آنان برای برون‌رفت از بحرانِ مالی و بهبودِ زندگیِ خود وامِ خصوصی گرفته‌اند…

خواندن نوشته →

نگاهی به مستند «بازی‌های ویدئویی: فیلم سینمایی»

, , بدون دیدگاه

این‌طور که پیداست امسال سینمای مستند بیش‌از‌پیش به صنعت بازی‌های ویدئویی علاقه‌مند شده است؛ مستندهای آزاد برای بازی‌کردن (۲۰۱۴) عصر گیمرها (یان سنتر، ۲۰۱۴)، بازی خوب (مری رتلیف، ۲۰۱۴) و همچنین مستند آماده‌ی اکرانِ از اتاق‌خواب‌ها تا صنعتی میلیاردی (۲۰۱۴) شاهد این مدعا هستند که هر یک به نحوی در تلاش‌اند با نگاه و رویکردی متفاوت، درباره‌ی صنعت بازی و حواشی‌اش کندوکاو کنند و آن را به تصویر بکشند…

خواندن نوشته →

نگاهی به فیلم «تابو» ساخته‌ی میگل گومش

, , بدون دیدگاه

تابو از پسِ گم‌گشتگی آدم‌ها در شهری مدرن ،به عاشقانه‌ای در دل آفریقا ختم می‌شود. آدم‌هایی که در ظاهر به مرز فراموشی و هذیان‌گویی رسیده‌اند، با ورق زدن قصه، این پریشان‌گویی به زنده ماندن عشقی…

خواندن نوشته →

نیم‌نگاهی به انیمشین «آقای پیبادی و شرمن»

, , ۵ دیدگاه

آقای پیبادی و شرمن تازه‌ترین محصول اکران شده‌ی استودیوی دریم‌ورکس است که مثل تمام انیمیشن‌های به‌دردبخور، شروعی شاداب و پرماجرا دارد. ایده‌ی سگ نابغه و مخترعی که پسربچه‌ای به‌اسم شرمن را به فرزندخواندگی پذیرفته، آن‌قدر جذاب هست که انتظار دیدن یک انیمیشن سینمایی درست‌وُدرمان در بیننده بیدار شود…

خواندن نوشته →

نگاهی به «خون مقدس» ساخته‌ی آلخاندرو ژودوروفسکی

, , ۱۳ دیدگاه

خون مقدس (Santa Sangre) محصول ۱۹۸۹م ایتالیا و مکزیک، ساخته‌ی آلخاندرو ژودوروفسکی شیلیایی است. در یک آسایشگاه بیماران روانی، مرد جوانی به‌نام فنیکس (با بازی اکسل ژودوروفسکی)، خاطرات دوران کودکی‌اش را از زمانی که همراه…

خواندن نوشته →

ده فرمان استیون سودربرگ

, , بدون دیدگاه

قانون «دگما ۹۵» که چند فیلم‌ساز اسکاندیناوی (از جمله لارنس فون‌تریر و مارک وینتربرگ) عرضه کردند ده ماده داشت. یکی از قانون‌ها این بود که فیلم‌برداری باید در لوکیشن طبیعی و دست‌نخورده انجام شود و هیچ وسیله‌ای نباید به صحنه اضافه شود. فیلم‌برداری باید در مکانی صورت بگیرد که وسیله‌ی مورد نظر از قبل در آن‌جا قرار داشته. قانون دیگر این بود که نباید از موسیقی استفاده شود مگر این‌که به دلیلی در صحنه و هنگام رخ دادن قصه جلوی دوربین، موسیقی پخش شود… «فول فرونتال» (بی‌پرده در برابر دوربین) واکنش تأخیری استیون سودربرگ به چنین بیانیه‌ای بود.

خواندن نوشته →

حاشیه‌ی جذاب «سگدانی» تارانتینو

, , ۱ دیدگاه

در پایان فیلم یک دوئل مکزیکی بین سه شخصیت آقای سفید (هاروی کایتل) ، جو (لارنس تیرنی) و ادی بچه‌مثبت (کریس پن فقید) برگزار می‌شود که تا سال‌ها بین خوره‌های طرفدار فیلم محل مناقشه بود. آن‌ها می‌گفتند که با این‌که ادی هم تیر می‌خورد و روی زمین می‌افتد ولی معلوم نیست چه کسی به سوی او تیراندازی کرده و در واقع این راز و شاید گاف فیلم است.

خواندن نوشته →

نگاهی به «Her» ساخته‌ی اسپایک جونز

, , ۳ دیدگاه

دستاورد بزرگ اسپایک‌ جونز در فیلم «Her» فارغ از مضامین متفاوت و تفکربرانگیز فیلم درباره‌ی تنهایی انسان و رابطه‌اش با مدرنیسم، تلاش مبتکرانه‌ی «جونز» در خلق یک شخصیت با حربه‌ی منفرد «صدا»ست. کوشش کارگردان در…

خواندن نوشته →

نگاهی به فیلم «زیبایی بزرگ» ساخته‌ی پائولـو سورنتینـو

, , بدون دیدگاه

زیبایی بزرگ، سرشار از نماهای به غایت زیبا و پوسترگونه از رم در شب است؛ بدون اینکه اثری از روز، روشنایی، ترافیک و انسان‌های پرمشغله دیده شود. سورنتینو، جریان ساده و روزمره‌ی زندگی را –…

خواندن نوشته →

نگاهی به فیلم «ماه اوت: اوزیج‌کانتی» ساخته‌ی جان ولز

, , ۲ دیدگاه

وقتی تعداد شخصیت‌های یک فیلم افزایش می‌یابد و کاراکترهای داستان همه به خاطر یک بهانه‌ی به‌خصوص زیر یک سقف جمع می‌شوند؛ اصلی‌ترین و حساس‌برانگیزترین چالش فیلم و فیلمساز تببین «نقطه‌ی ثقل درام» است. فیلم قرار…

خواندن نوشته →

نگاهی به «ونوس در شالی از خز» ساخته‌ی رومن پولانسکی

, , ۱ دیدگاه

پولانسکی همان تکنیک جابه‌جایی و تغییر مداوم کاراکترها از یک وضعیت نرمال به موقعیت متضاد و متفاوت را که در «کشتار» با موفقیت آزموده بود دوباره به کار می‌گیرد. هر دو شخصیت مثل فیلم «کشتار» در تمام فیلم می‌کوشند موقعیت و قدرت خود را بر دیگری تحمیل کنند و این شرایط تغییر و جابجایی پیوسته، نقاط عطف مداومی خلق می‌کند که …

خواندن نوشته →

نگاهی به Her (اسپایک جونز)

, , ۱ دیدگاه

یکی از فیلم‌های مهم و شایسته تحسین سال گذشته میلادی  Her ساخته اسپایک جونز بود. فیلمی که موفق شد جایزه اسکار بهترین فیلم‌نامه اریژینال را نیز به دست آورد. فیلمی که می‌تواند پاسخ مناسبی باشد…

خواندن نوشته →