سینمای جهان

نگاهی به «وینسنت مقدس»

, , بدون دیدگاه

به نظر می‌رسد تئودور مِلفی (فیلم‌نامه‌نویس و کارگردان قدیس وینسنت) بر آن بوده که به عواطف و احساسات کم‌تر بها دهد. به همین جهت در قدیس… از بحران، گره‌افکنی، تعلیق، کشمکش و فرازوفرودهای مرسوم خبری نیست. فرجام موقعیت‌ها و شخصیت‌ها اهمیت چندانی ندارند و بار عاطفی صحنه‌ها تقلیل یافته‌اند.

خواندن نوشته →

دل‌نوشته‌ای برای «دو روز، یک شب»

, , بدون دیدگاه

ساندرا خواب است. تلفن زنگ می‌خورد. ساندرا خواب‌اش عمیق است؛ گویی نمی‌خواهد از خواب بیدار شود؛ گویی نمی‌تواند از خواب بیدار شود. می‌خواهد در خواب بماند. تلفن به زنگ خوردن ادامه می‌دهد. ساندرا ناتوان است…

خواندن نوشته →

نقدی بر «بردمن» ایناریتو

, , بدون دیدگاه

نمای دور ۱۲ سال پیش بود که آلخاندرو گونزالس ایناریتو به همراه همکار سابق و توانمندش یعنی گیرمو آریاگا با ساختن اولین فیلم‌شان یعنی عشق سگی نام‌شان را بر سر زبان‌ها انداختند. آریاگا و ایناریتو…

خواندن نوشته →

فیلم‌های حال‌خوب‌کن ۲۰۱۴

, , بدون دیدگاه

مثل همیشه، فیلم‌های خوب سال را می‌شد در میان انواع و اقسام آثار سینمایی پیدا کرد: از بلاک‌باسترها گرفته تا آثار جمع و جور سینمای مستقل؛ از انیمیشن‌های ژاپنی تا فیلم‌های اروپایی. اصلی‌ترین جذابیت هنر…

خواندن نوشته →

مرور سریع چند فیلم مهم ۲۰۱۴

, , بدون دیدگاه

این‌ فهرست فیلم‌های سال ۲۰۱۴ میلادی‌ست؛ البته تا جایی که دیده‌ام. برخی‌شان مهم‌اند و برخی‌شان مهجور، برخی‌شان خوب‌اند و چندتایی هم بد. درهرحال، خیلی خلاصه، مختصر و مفید و فقط با چند کلمه، سعی کرده‌ام…

خواندن نوشته →

بهترین فیلم‌های سال

, , بدون دیدگاه

۸- دو روز و یک شب منتقدان زیادی از سر بی‌حوصلگی کنارش نهادند و اظهارات ماریون کوتیار را خسته‌کننده و تکراری خواندند ولی این همان فیلمی‌ست که دو برادر پس از نوشتن مشق‌های درخشان خود،…

خواندن نوشته →

نگاهی به «گرگ وال استریت» اسکورسیزی

, , بدون دیدگاه

مارتین اسکورسیزی، همواره دغدغه به تصویر کشیدن و نقدِ جامعه و تاریخ معاصر آمریکا را داشته است. از این رو او اغلب سراغ داستان‌ها و سوژه‌هایی می‌رود که پتانسیل لازم برای طرح دیدگاه‌های جامعه‌شناسانه‌اش را…

خواندن نوشته →

یادداشتی بر «فاکس‌کچر»

, , بدون دیدگاه

فاکس‌کچر (Foxcatcher)  بازیگران: استیو کارِل ـ چینینگ تاتوم ـ مارک روفالو و … فیلم‌نامه: ای. مکس فرای ـ دَن فوترمَن کارگردان: بِنِت میلر ۱۳۴ دقیقه؛ محصول آمریکا؛ سال ۲۰۱۴ ستاره ها: سه از پنج *…

خواندن نوشته →

نگاهی به فیلم «بردمن»

, , بدون دیدگاه

اما چرا ایناریتو برای تعریف این داستان، از چنین ساختاری استفاده کرده؟ او با حرکتِ سیالِ دوربینش کاری کرده که به بیننده توهم یک پلان/سکانسِ طولانیِ بدون کات دست بدهد و در عین حال، در همین حرکتِ به ظاهر یکنواخت و با زمانی واقعی، زمان داستان تغییر می کند. واقعاً نمی شد با یک دکوپاژ ساده‌تر، داستانِ از کار‌افتادگی ریگان را تعریف کرد که به هیچ رسیده است؟ شاید می‌شد اما مطمئناً به خوبی و انسجامِ این فیلم از آب در‌نمی‌آمد. اگر به اول نوشته برگردید، اشاره شد…

خواندن نوشته →

نگاهی به فیلم «فورس ماژور»

, , بدون دیدگاه

فیلم به‌خوبی جنسِ مرد و زن را می‌شناسد و با صحنه‌های جزئی و گاه طنزآمیز، دست‌شان را برای ما رو می‌کند، انگار ما را برای خودمان تفسیر می‌کند. یکی از بهترینِ این صحنه‌ها، جایی‌ست که توماس (که حالا بدونِ اِبا آمده تا به یادِ دورانِ مجردی، آزاد باشد و تفریح کند) همراه مت، در حالِ گوش دادن به ریتمِ یک موسیقی تند و خوردنِ نوشیدنی هستند که زنی بالای سرِ توماس می‌آید و پیامِ دوستش را به او می‌رساند که: توماس خوش‌تیپ‌ترین مردِ این مکان است.

خواندن نوشته →

نگاهی به «خواب زمستانی» نوری بیلگه جیلان

, , بدون دیدگاه

فیلم بیلگه جیلان یک برون‌ریزی از سر ناچاری‌ست. آدم‌های فیلمش راضی و خشنود نیستند. حتی حاج‌حمدی که سعی می‌کند یک مصلح قانع باشد، ابهام و بی‌ثمری را پیش روی‌اش می‌بیند. درمانده‌اند و در کشاکش التهابی…

خواندن نوشته →

نگاهی به نارنگی‌ها ساخته‌ی زازا اوروشادزه

, , بدون دیدگاه

فرم رواییِ نارنگی‌ها (Tangerines) با قاعده‌ی تحولِ شخصیتِ محوری، بیگانه است. فیلم در همان یک سوم ابتدایی، عمده‌ی خصیصه‌ها و ویژگی‌های ظاهری و باطنیِ ایوو را عیان می‌سازد و پس از آن می‌کوشد تا تأثیرگذاریِ…

خواندن نوشته →

نگاهی به «شب‌گرد» ساخته‌ی دَن گیلروی

, , بدون دیدگاه

اگر دیوید فینچر در «دختری که رفت/ دختر گم‌شده» نوکِ پیکانِ انتقادش به رسانه‌ها را در لفافی از داستانی هیچکاکی به خورد مخاطب می‌دهد، گیلروی در این فیلم، نوک پیکانش را زهرآلود می‌کند و مستقیم به قلب رسانه‌ای چون تلویزیون می‌زند. رسانه‌ای که در مسیری بده‌بستان‌گونه، خوراک هر‌ روزه‌ی میلیون‌ها آدمی را تهیه می‌کند که اتفاقاً هیچ هم بی‌گناه نیستند. آدم‌هایی که…

خواندن نوشته →

نگاهی به فیلم «بابادوک»

, , بدون دیدگاه

بابادوک داستان هیولایی‌ست انسانی در مواجهه با خانواده‌ای دونفـره. مادر خانواده همسـرش را در راه بیمارستان و هنگام تولد پسرش از دست داده. زندگی بدون معشوق و همسر برای زن، مشکلات و اختلالات رفتاری پسـر،…

خواندن نوشته →

«پیچش‌های پیرنگ» در فیلم‌های ۲۰۱۴ ؛ بخش نخست

, , بدون دیدگاه

و باز ماجرای مکرر «پیچش پیرنگ». معلوم نیست این پیچش‌های پیرنگ کِی می‌خواهند دست از سر سینما بردارند. هرچند (منصفانه اگر نگاه کنیم) نباید از نظر دور داشت که در بطن همین «پیچیدگی‌ها» چیزی نهفته…

خواندن نوشته →

نگاهی به فیلم «بهشت، واقعیت دارد»

, , بدون دیدگاه

شکل فیلم‌نامه این‌جاست که نمی‌تواند بینِ این دو خطِ داستانی، توازن و تعادلِ درستی برقرار کند و به نتیجه برسد. هم‌چنان که تاد طی روندی غیرقابل‌قبول، همان‌طور که ذکرش رفت، از بالا به پایین می‌رسد، پسرش هم نه چندان باورپذیر از پایین به بالا می‌رود و داستان‌هایش را تعریف می‌کند.

خواندن نوشته →

نگاهی به فیلم «کالواری» ساخته‌ی جان‌مایکل مک‌دانا

, , بدون دیدگاه

اگر بخواهیم در فیلم‌های با محوریت کلیسا درنگی داشته باشیم باید به این موضوع اشاره کنیم که در آن‌ سوی تپه‌ها، کریستین مونجیو تلاش کرده تا کلیسا را از طریق نمایش خرافه‌گری‌های بی‌پایه و اساس و کشیش‌های خشک و مستبدش به نقد کشیده و با کم سو دیدن نور ایمان از طلایه‌داران کلیسا، همگان را به تفکر و تامل بیشتر در فهم مسائل مذهبی دعوت کند. اما مک‌دانا با رویکردی متفاوت و با ترسیم کشیشی متمایز و نجات‌بخش، خط مشی‌های منحط پیشین را نکوهش کرده است.

خواندن نوشته →

نگاهی به بحران هویت در موج نو سینمای ترکیه

, , بدون دیدگاه

برای سال‌های سال «مثل‌ یک فیلم ترکی است» جمله‌ای تحقیرآمیز برای نشان دادن ضعف در ساختار فیلم به حساب می‎آمد. اما در بیش از یک دهه اخیر، سینمای ترکیه که از آن با عنوان “موج نو ترکیه” یاد می‌شود حضور گسترده‌ای در فستیوال های معتبر بین المللی مانند روتردام ، لینز، نیویورک ، ورکلاوو لهستان، دارد. این پدیده‌ی جدید چیست؟ چگونه می‌توان این پدیده را تشریح کرد؟ آنان چگونه از کلیشه‌ها گذر کردند؟ تنگناها و مشکلات کنکاش شده در فیلم‌های جدید چه چیزهایی می‌باشند؟

خواندن نوشته →