سینمای جهان

نقدی بر «کریمسون پیک»

, , بدون دیدگاه

گیلرمو دل‌تورو از زمره‌ی فیلمسازان مورد علاقه‌ام است، حال‌وهوای کارهایش را دوست دارم و فیلم‌به‌فیلم دنبال‌شان می‌کنم؛ در ساخته‌های دل‌تورو – حتی در ضعیف‌ترین و غیردل‌تورویی‌ترین‌شان! – قوه‌ی جاذبه و نوعی گرما وجود دارد که…

خواندن نوشته →

نگاهی به «جاذبه»

, , بدون دیدگاه

بی‌تردید جاذبه را می‌توان از متفاوت‌ترین آثار سالیان اخیر سینمای آمریکا دانست؛ چرا که مناسبات و ارزش‌های انسانی را در قالب زیستنی کوتاه و موقت در محیطی نو برای‌مان بازتعریف می‌کند که ظاهراً با رهایی آدمی…

خواندن نوشته →

پیرامونِ چیستیِ میزانسن در سینما

, , بدون دیدگاه

میزانسن از مناقشه‌برانگیزترین اصطلاح‌های سینمایی‌ست. برخی از تحلیل‌گران آن را به عناصرِ بصریِ درون قاب محدود می‌کنند؛ یعنی همه‌ی آن چیزهایی که در فیلم می‌بینیم منهای تدوین و فیلم‌برداری. بعضی‌ها نه، عناصر صوتی‌ای چون صدای…

خواندن نوشته →

نگاهی به «وینسنت مقدس»

, , بدون دیدگاه

وینسنت مقدس بر اساس فرمولی مکرر و الگویی کلیشه‌ای در سینمای هالیوود ساخته شده است که نمونه‌ی درخشان این الگو  را در گرن تورینو کلینت ایستوود شاهد بودیم: شکل‌گیری رابطه‌ی پدر و پسری بین شخصیت‌هایی…

خواندن نوشته →

نگاهی به «زن طلایی»

, , بدون دیدگاه

فیلم در این‌باره حرف می‌زند که گذشته‌ی ما بخشی از خودِ ماست و ما را شکل می‌دهد. بدونِ گذشته، هویتی وجود نخواهد داشت. آدل، به عنوان پیرزنی سردوگرم چشیده، این را خوب می‌داند. او در پی زنده نگه داشتن خاطراتِ بچگی‌اش است. خاطراتی که با جنگ و جهل و نازیسم و ضدیهودی‌گری آمیخته است…

خواندن نوشته →

نگاهی به «هنر کشتن»

, , بدون دیدگاه

کارکرد فیلم مستند (Documentary) چیست؟ مخاطب در چنین فیلمی به دنبال چیست؟ اگر هدف و آرمان سازنده‌ی یک مستند را روایتی از واقعیتی به جهت تنویر افکار مخاطب و تاباندن نور به وجوه تاریک و…

خواندن نوشته →

نگاهی به «ایدا»

, , ۲ دیدگاه

پاول پاولیکوفسکی، کارگردان لهستانی‌تبار انگلیسی، فیلمش را بر اساس کهن‌الگوی جست‌وجو برای گم‌شده بنا کرده و ایدا، راهبه‌ی کاتولیک را راسخ در یافتن قبر پدر و مادرش نمایش می‌دهد. این الگو سال‌هاست در ادبیات و…

خواندن نوشته →

نگاهی به مستند «شهروند شماره‌ی چهار»

, , بدون دیدگاه

سیطره‌ی نامحدود و تهدیدآمیز حکومت‌ها بر خصوصی‌ترین زوایای زندگی مردم، دست‌مایه‌ی کتاب‌ها و فیلم‌های متعددی بوده است: رمان آینده‌نگرِ ۱۹۸۴ و همین‌طور فیلمی اقتباس شده از آن به همین نام ساخته‌ی مایکل رادفورد، دژ دیجیتال…

خواندن نوشته →

آیا «دو روز، یک شب» همان «۱۲مرد خشمگین» قرن بیست‌ویکمی است؟

, , ۱ دیدگاه

دو روز، یک شب همان‌گونه که از عنوانش نیز برمی‌آید، مصر است قصه‌ی اصلی خود را در محدودیتی زمانی، نهایتاً به درازای دو روز تعطیلات آخر هفته روایت کند؛ محدودیتی که علاوه بر زمان، برأی…

خواندن نوشته →

نگاهی به «گره‌گشا»

, , بدون دیدگاه

این‌جا دیگر با یک اثر صرفاً علمی-تخیلی روبه‌رو نیستیم. این‌جا علم و تخیل و عشق و غافل‌گیری کنار هم جمع می‌شوند تا فیلمی ساخته شود عمیق، در عینِ جذابیت. فیلم‌های زیادی با محوریتِ ربات‌های دارای هوش مصنوعی ساخته شده، از اودیسه‌ی فضایی کوبریک بگیرید تا هوش مصنوعی اسپیلبرگ و تا همین اواخر…

خواندن نوشته →

نگاهی به «دور از اجتماع خشمگین»

, , بدون دیدگاه

چهره‌ی مولیگان/ بَث‌شِبا فرم لب‌های بث‌شبا نیم‌خندی یک‌وری و (گاه) گزنده را بر چهره‌اش تحمیل می‌کند و خال گوشه‌ی لب‌اش، نگاه‌ها را به سویش می‌چرخاند. در پس آن تبسم‌ها پیروزمندی و غروری غریب نهفته است….

خواندن نوشته →

نگاهی به «تیمبوکتو»

, , ۱ دیدگاه

نام فیلم: تیمبوکتو (Timbuktu) بازیگران: ابراهیم احمد ـ آبل جفری ـ طلوع کی کی و… فیلم‌نامه: عبدالرحمان سیساکو ـ کِسِن تال کارگردان: عبدالرحمان سیساکو ۹۷ دقیقه؛ محصول فرانسه، موریتانی؛ ۲۰۱۴ ستاره‌ها: ۳ از ۵ خلاصه‌ی داستان:…

خواندن نوشته →

نگاهی به «دنی کالینز»

, , بدون دیدگاه

فیلم‌نامه: خشت اول… برای بررسیِ فیلم‌نامه‌ی دنی کالینز، می‌توان آن را به دو بخشِ مجزا تقسیم کرد: پیرنگ اصلی که معطوف بر تحول درونی دنی کالینز است و پیرنگ فرعی که به رابطه‌ی او و…

خواندن نوشته →

نگاهی به «قصه‌های وحشی»

, , بدون دیدگاه

نام فیلم: قصه‌های وحشی (Wild Tales) بازیگران: ریکاردو دارین ـ داریو گراندینتی ـ ماریا مارول و… نویسنده و کارگردان: دامیان زیفرون ۱۲۲ دقیقه؛ محصول آرژانتین و اسپانیا؛ سال ۲۰۱۴ ستاره‌ها: ۴ از ۵ خلاصه‌ی داستان: چند…

خواندن نوشته →

نگاهی به فیلم «خانه‌به‌دوش» ساخته‌ی دیوید میچود

, , بدون دیدگاه

فضای به شدت گرفته با رنگِ غالبِ خاکستری اثر، آن دشت‌های کویری و خشک و بی‌آب و علف، چهره‌ی بهم‌ریخته و آشفته‌ی آدم‌ها، حضورِ مردانی دفرمه از لحاظ ریخت‌شناسانه، مثل آن کوتوله‌ی اسلحه‌فروش، اجسادِ بر صلیبی که در کناره‌ی جاده خودنمایی می‌کنند، همه و همه، نشانه‌های گویایی هستند بر جهانی به شدت عقیم، سرد، به ته رسیده و از بین رفته.

خواندن نوشته →