تازه‌ترین نوشته‌ها

La Vie de Boheme

سینمای آکی کوریسماکی از دریچه‌ی «زندگی کولی‌وار»

, , بدون دیدگاه

پس‌­زمینه‌­ی اغلب آثار کوریسماکی، و در این مورد خاص زندگی کولی‌وار، سرد و بی‌روح است. این فضاسازی از دو عامل جداگانه ناشی می­‌شود. مورد نخست به فرهنگ و خوی مردمان اسکاندیناوی باز می­‌گردد. در واقع این سردی در وهله‌­ی اول بازتابی از شرایط اقلیمی شبه­‌جزیره‌­ی اسکاندیناوی است که کاملاً در مناسبات فرهنگی آن­ها رسوخ کرده…

خواندن نوشته ←

لینچ‌ و ‌هیچ ‌و امپراطوریِ بلوارِِِ سرراستِ گم‌شده‌ی درون

, , ۴ دیدگاه

دیوید لینچ از آن دسته هنرمندان/فیلم‌سازانی‌ست که هنر/سینما به آنها مدیون است. لینچ با نخستین ساخته‌ی خود، کله‌پاک‌کن (۱۹۷۷)، به نهایتِ جسارت و خلاقیت می‌رسد… با بزرگراهِ گم‌شده (۱۹۹۷) خانِ آخرِ پیچیدگی را می‌پیچاند… با…

خواندن نوشته ←

url

کوتاه درباره‌ی «حوض نقاشی»

, , بدون دیدگاه

مریم (نگار جواهریان) و رضا (شهاب حسینی)، زن و شوهری هستند مبتلا به کم‌توانی ذهنی. با این وجود دلیلی ندارد تا آن‌ها احساس خوشبختی نکنند. در‌‌ همان نمای افتتاحیه غنچه‌ی عشق‎شان شکوفه می‌دهد و به…

خواندن نوشته ←

laughing-mask-75764

یادداشتی بر وضعیت سینمای کمدی در ایران

, , بدون دیدگاه

۱٫ اکثر فیلم‌های کمدی سینمای ما عاری از هر‌گونه نوآوری و خلاقیتی هستند. اگر کسی تاب و توان تحلیل و بررسی فیلم‌های کمدی سال‌های اخیر سینمای ایران را داشته باشد و با به مخاطره انداختن…

خواندن نوشته ←

paytakht2-92

نگاهی به سریال «پایتخت ۲»

, , بدون دیدگاه

به لحاظ بصری مثل سایر کارهای مقدم چهره‎ها دِفرمه (از ریخت افتاده) هستند و زوایا دوربین عجیب و غریب. دوربین به همه جا سرک می‎کشد و مثل یک موجود موذی و مرموز به جلوه‎گری می‎پردازد…

خواندن نوشته ←

The Man Who Wasn't There

درباره‌ی «مردی که آن‌جا نبود» ساخته‌ی برادران کوئن

, , ۱ دیدگاه

اِد آرایشگر است. وظایف‌اش را تمام و کمال انجام می‌دهد. شکایتی نمی‌کند و اصولا کم حرف می‌زند. مرسو (بیگانه‌ی کامو) در یک اداره کار می‌کند. کارهایش را در اداره به‌درستی انجام داده. شکایتی نمی‌کند و اصولا کم حرف می‌زند. نه اِد آرایشگر است، نه مرسو کارمند اداره…

خواندن نوشته ←

last night

نگاهی به فیلم «دیشب» ساخته‌ی مصی تاج‌دین

, , بدون دیدگاه

دیشب نخستین ساخته‌ی سینماییِ مصی تاج‌دین است. تاج‌دین در نخستین اثرش توفیق همکاری با عواملی حرفه‌ای را داشته است؛ تدوین فیلم، که از همان دقایق ابتدایی بسیار هوش‌مندانه به‌نظر می‌رسد، بر عهده‌ی تدوینگر باتجربه‌ای به‌…

خواندن نوشته ←

eyd2

سرمقاله‌ی سال ۹۲

, , بدون دیدگاه

نوروز ۸۷ آغاز به کار کردیم و هر سال با نوروز و بهار یک سال بزرگ‌تر می‌شویم. و خودمانیم چه مناسبت خوبی است برای تولد. بالا و پایین زیاد داشتیم. اصلا خیلی وقت‌ها در کما…

خواندن نوشته ←

url

بهترین فیلمی که در سال ۹۱ دیدیم

, , ۸ دیدگاه

امسال هم مانند چند سال گذشته نظرسنجی کوچکی را به مناسبت نوروز و آغاز سال تازه ترتیب دادیم. تعدادی از بزرگواران به این دعوت پاسخ مثبت دادند. دو پرسش ما این‌ها بودند: (1) بهترین فیلمی که در سال 91 دیدید: ایرانی و خارجی یا قدیمی و جدید بودنش یا برای اولین بار دیدن و تکراری بودنش مهم نیست. (2) بهترین دیالوگی که در سال 91 شنیدید یا بهترین شخصیت سینمایی که در یادتان مانده یا هر دو.

خواندن نوشته ←

spring

دست و دل

, , ۱ دیدگاه

دست و دلش به نوشتن نمی‌رفت. حتی با یک لیوان بزرگ چای در کنارش و چراغ‌های کم‌سوی خانه. سبزه به ماهی لبخند می‌زد و ماهی بوسه‌های عاشقانه می‌فرستاد برای سیب. کار و بار سماق هم…

خواندن نوشته ←

spring

بهار ناگزیر

, , بدون دیدگاه

بهار با آمدنش جبر ِ بودن را خواستنی می‌کند. خاطرات را در برگ‌های تقویم جا می‌گذارد و آغازی ناگزیر را در زندگی ایجاد می‌کند. وقتی چشم‌انداز ِ روبرو از خواستن‌ها خالی شده و وقتی برگ‌های…

خواندن نوشته ←

eyd2

بهار بی‌بندوبار

, , بدون دیدگاه

ساعت پدربزرگ کوک نبود. هیچ‌وقت نبود. اون یه ساعت مچی ارزون‌قیمت بود که بعدها گرون شد. اینو وقتی فهمیدم که داشتم پیاده راسته‌ی منوچهری رو دنبال یه بیست تومنی قدیمی می‌گشتم. نمی‌دونم چرا. ولی می‌گشتم….

خواندن نوشته ←

بهاریه در سربازی

, , ۲ دیدگاه

سالِ گذشته بود. دم‌دمه‌های عیدِ نوروز. تازه‌واردی بودم که محیطِ اطرافِ خود را نمی‌شناخت. به بایدها و نبایدهای این محیطِ آشنا نبود. نه! هیچ چیز نمی‌دانستم و سعی کردم که بفهمم این محیطِ جدید را. پس شروع کردم و نوشتم. از همه چیز و هیچ چیز. می‌نوشتم بی‌اختیار. مدتِ کوتاهی گذشت و فهمیدم که می‌توان از دلِ این یادداشت‌ها، این انبوهِ اندوه، کتابِ کوچکی بیرون کشید و نامش را گذاشت «زیستن در اضطراب مدام».

خواندن نوشته ←

پاک‌کن

روایتی فانتزی از نوستالژی‌های نوجوانی یک دهه‌ی شصتی

, , بدون دیدگاه

در جمله‌ی تبلیغاتی (تگ‌لاین) فیلم بغض، ساخته‌ی رضا درمیشیان نوشته شده: «فیلمی برای دهه‌ی شصتی‌ها». این‌که المان دهه‌ی شصت واقعاً تا چه اندازه در پیرنگ و شخصیت‌پردازی فیلم جلوه داشته که سازندگان بغض را مجاب کرده تا تبلیغات فیلم را بر اساس این ایده بنا نهند، به دریافت و قضاوت مخاطبانش. اما همین موضوع برای من ِ دهه‌ی شصتی بهانه‌ای شد تا با دست‌مایه قرار دادن حال و احوال روزهای کودکی خود، و نیز تلفیق آن با بخشی از پیرنگ فیلم، داستان کوتاهی…

خواندن نوشته ←

پردیس زندگی

خوانش یک تصویر

, , بدون دیدگاه

  ۱- در نگاه نخست، این فقط یک تصویر است؛ تصویری از سردرِ یکی از سینما‌های تهران در روزهای آخر سال. اما این تصویر ساده کم‌کم خودش را آشکار می‌کند و نشانه‌ها پدیدار می‌شوند و…

خواندن نوشته ←

شوالیه تاریکی برمی‌خیزد

سینمای جهان در سالی که گذشت

, , ۱ دیدگاه

سال ۲۰۱۲ میلادی شاید برای خیلی از سینمادوستان هم­چون من سال مهمی محسوب می­‌شد. سالی که قرار بود فیلمسازان به هر دلیلی مهم چون ژاک اودیار، کریستوفر نولان، مارتین مک‌دانا، تام هوپر، میشائیل هانکه، کاترین…

خواندن نوشته ←

beasts

نگاهی به دو فیلم مهم سال گذشته

, , بدون دیدگاه

از لابه‌لای فیلم‌های مهم و بیشتر دیده‌شده‌ی سال گذشته هم می‌توان فیلم‌هایی را یافت که کاملاً ادامه مسیر کارنامه سازنده‌اش بوده حتی اگر نوعی لجاجت و اصرار فرساینده پشتش باشد و هم فیلم‌هایی که بدون…

خواندن نوشته ←

Pi

نگاهی به کارنامه‌ی کارگردان برنده‌ی اسکار

, , بدون دیدگاه

آنگ لی امسال برای فیلم زندگی پای برنده اسکار بهترین کارگردانی شد تا تعداد اسکارهایش را به عدد دو برساند. او پیش از این نیز برای فیلم کوهستان بروکبک (۲۰۰۵) این جایزه را بدست آورده…

خواندن نوشته ←

the master

نیم‌نگاهی به «مرشد» با تأکید بر یکی از سکانس‌های فیلم

, , ۴ دیدگاه

مرشد اثری است که در این سال‌ها بار دیگر به ما ثابت می‌کند که سینما می‌تواند چه عظمتی داشته باشد. فارغ از بحث‌های فرامتنی مانند روایتی از بازه‌ای از زندگی رهبر فرقهٔ ساینتولوژی، فیلم در…

خواندن نوشته ←

آمور

نگاهی به فیلم «عشق» ساخته‌ی میشاییل هانکه

, , بدون دیدگاه

عشق، این مقدس‌ترین واژه‌ی جهان هستی و در عین حال دست‌مالی شده‌ترین کلمه‌ی تاریخ زندگی انسان، بارها و بارها دست‌مایه‌ی هنرمندان طیف‌های گوناگون قرار گرفته‌است. از نقاشان بسیاری از دوران‌ها گرفته تا مجسمه‌ساز و آهنگ‌ساز…

خواندن نوشته ←

جشنواره فجر

نگاهی به چهار فیلم جشنواره‌ی فجر سی‌ویکم

, , بدون دیدگاه

از تهران تا بهشت از تهران تا بهشت ابوالفضل صفاری، داستان زنی است که در لایه‌ی ظاهری داستان در جست‌وجوی همسرش است و در لایه‌ی بینامتنی در کندوکاو یافتن خویش. فیلم صفاری نقد مدرنیته‌ای‌ست لجام‌گسیخته…

خواندن نوشته ←